تاثیر افزایش حجم مایعات وریدی بر مدت و نوع زایمان در زنان نخست زا

مقدمه: محدودیت غذا و مایعات در زنان در حال زایمان، اثرات زیانباری بر انقباضات رحم و طول زایمان دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر افزایش حجم مایعات وریدی بر مدت و نوع زایمان در زنان نخست زا انجام شد. روش کار: این کارآزمایی بالینی یک سوکور در بیمارستان شهید مصطفی خمینی ایلام در سال 88 انجام شد.در این مطالعه 120 مورد حاملگی ترم، نخست زا بدون مشکل به روش تخصیص تصادفی به چهار گروه باسه دوز متفاوت از سرم رینگر با سه سرعت 60 ، 120 و 240 و یک گروه مراقبت عادی تقسیم شدند.گروهها از نظر عوامل موثر بر زایمان همسان و جهت دریافت مایعات استفاده خوراکی آزاد بودند. سیر لیبر، میزان دیلاتاسیون سرویکس و نزول سر جنین بعد از هر معاینه توسط مامای آموزش دیده ثبت گردید. نوع زایمان ثبت و نتایج بعد از جمع آوری بوسیله نرم افزار spss آنالیز شد. شرایط ورود به مطالعه: ملیت ایرانی; سن 35-18 سال;نخست‌زا ; حاملگی تک قلو;سن بارداری بین 40-38 هفته;عدم وجود تنگی لگن; وجود مراقبت مطلوب در طی دوره بارداری;فشار خون کمتر از 90/140 میلیمتر جیوه;شاخص توده بدنی قبل از بارداری 26-8/19 (کیلوگرم بر مترمربع);در فاز فعال زایمان با دیلاتاسیون رحم 4سانتیمتر;کیسه آب سالم; وزن تخمینی جنین کمتر از 4000 گرم; شرایط خروج از مطالعه: پلی هیدرامنیوس;پرزانتاسیون غیرطبیعی; پره اکلامپسی; پیلونفریت و یا هر بیماری تب‌دار دیگری در 48 ساعت گذشته;سابقه مشکلات شناخته شده طبی در حین و قبل از بارداری نظیر: آسم، بیماری قلبی-عروقی;دیابت;بیماری کلیوی و یا کراتنین بالای 1 در زمان پذیرش;مشکلات گاستروآنتریت در طی 48 ساعت گذشته و علائم کم آبی هنگام پذیرش

معاونت تحقیقات و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی ایلام