مقایسه تاثیر آویشن شیرازی و ایبوبروفن بر شدت دیسمنوره اولیه در دختران خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی ایلام در سال 88

مقدمه: دیسمنوره اولیه به حضور کرامپ های دردناک در طی قاعدگی در زنان بدون پاتولوژی شناخته شده لگنی اطلاق می شود.داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی شایعترین درمان در دیسمنوره اولیه هستند. به دلیل عوارض جانبی این داروها ،مطالعه کنونی به منظور مقایسه تاثیر آویشن شیرازی و ایبوبوفن در درمان دیسمنوره اولیه طراحی شده است. روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی یک سوکور روی 120 نفر از دانشجویان 25-18 ساله،مبتلا به دیسمنوره اولیه و ساکن خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی ایلام انجام شد. شرایط ورود به مطالعه عبارت بودند از : ابتلا به دیسمنوره اولیه،مجرد;ساکن خوابگاه و شرایط خروج از مطالعه شامل دیابت ;مصرف داروی خاص; وجود عامل استرس زا در سه ماهه اخیر;سیکل های قاعدگی نامنظم;ترشحات غیر طبیعی;سوزش و خارش بودند.نمونه‌ها به صورت تصادفی در دو گروه درمان گیاهی و داروی رایج( ایپوپروفن)قرار گرفتند.در گروه داروی گیاهی،آویشن شیرازی با نام تجاری برونکوتیدی، 5 سی سی ‌ 4 بار در روز تجویز شد. درمان رایج بوسیله قرص ایبوبوفن 400 میلی گرمی سه بار در روز تجویز شد. معیار آنالوگ بینایی (خط کش شدت درد) جهت تعین شدت درد به کار برده شد. و علایم سیستمیک با استفاده از سیستم معیار چند بعدی گفتاری قبل از مطالعه و در طی دو سیکل متوالی پیگیری و مقایسه گردید. اطلاعات با استفاده از آماره‌های توصیفی و استنباطی شاخص‌های میانگین و انحراف معیار و تست‌های من ویتنی، فریدمن و ویلکاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

معاونت تحقیقات و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی ایلام