مقایسه اثر درمانی آزیترومایسن و پریمتامین- سولفادیازین در درمان توکسوپلاسمای چشمی

این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی یک سو کور انجام خواهد شد. بیماران با تشخیص بالینی توکسوپلاسموز چشمی شامل ضایعه کانونی رتینوکوروییتیت نکروزان به صورت ضایعه سفید متمایل به زرد با حدود نامشخص که ممکن است با یک ضایعه کهنه همراه باشد وارد مطالعه خواهند شد. معیارهای ورود به مطالعه عبارتند از حضور ضایعه شبکیه حداقل 500 میکرومتر خارج از مرکز ماکولا; عدم سابقه واکنش آلرژیک به مواد مخدر مورد استفاده در این مطالعه; فقدان هر گونه بیماری چشمی دیگر و معیارهای خروج از مطالعه عبارتند از: حدت بینایی (VA) از کمتر از 20/200; محل ضایعه در مرکز (500 میکرومتر) ماکولا; واکنش آلرژیک توسعه یافته با دارو; لکوپنی (سلول های سفید خون به حساب کمتر از 5000) و یا با تعداد پلاکت کمتر than120 000 / میلی لیتر. تعداد 76 بیمار واجد شرایط به ترتیب مراجعه به صورت تصادفی در دو گروه 38 نفره قرار میگیرند. گروه آ : آزیترومایسین 500 میلی گرم روز اول و سپس روزانه 250 میلی گرم و گروه ب: پریمتامین 100 میلی گرم روز اول سپس 50 میلی گرم روزانه سولفادیازین 500 میلی گرم 2 عدد روز اول سپس هر 6 ساعت یک عدد فولینیک اسید 1 میلی گرم یک روز در میان یک عدد دریافت خواهند کرد.درمان تا 6 هفته ادامه خواهد یافت . حدت بینایی به عنوان پیامد اولیه و عود بیماری به عنوان پیامد ثانویه در نظر گرفته خواهد شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تبریز