مقایسه تأثیر دو روش قنداق کردن و پوزیشن جنینی بر میزان شدت درد و تغییر در شاخص های فیزیولوژیک نوزادان نارس تحت تهویه تنفسی غیرتهاجمی با روش دریافت فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی

مقایسه تأثیر قنداق کردن و وضعیت جنینی بر روی شدت درد و شاخص های فیزیولوژیک نوزادان نارس تحت تهویه تنفسی غیرتهاجمی با روش دریافت فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی

نوزادان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه قلبی بین 28 تا 32 هفته در یکی از سه گروه های قنداق کردن، قرار دادن در وضعیت جنینی و شاهد به صورت تصادفی قرار می گرفتند. در هر سه گروه متغیرهای شدت درد، ضربان قلب و درصد اشباع اکسیژن قبل از شروع مطالعه اندازه گیری میشد. سپس بعد از تخصیص تصادفی به گروه های مطالعه، شدت درد، نبض و درصد اشباع اکسیژن حین ورود لوله بینی، بعد از ثابت شدن لوله بینی و تا دو ساعت هر نیم ساعت اندازه گیری می شد.

بخش مراقبت های ویژه نوزادان بیمارستان کمالی کرج، ایران

نوزادان نارس با سن زایمانی 28 الی 32 هفته معیارهای ورود: نمره آپگار بیشتر از 7؛ وزن تولد بین 1000 تا 2000 گرم معیارهای خروج: آسفیکسی حین زایمان، اعتیاد در مادر نوزاد

سه گروه: 1- قنداق کردن 2- قرار دادن در وضعیت جنینی 3- شاهد

1. شدت درد ناشی از ورود لوله بینی جهت دریافت مد فشار مثبت مداوم راه هوایی، 2. اندازه گیری ضربان قلب و درصد اشباع اکسیژن

پس از ورود به مطالعه، نوزادان بر اساس طرح تصادفی 6 بلوکی جایگزین شده به گروه های قنداق، وضعیت جنین و کنترل تقسیم می شوند. واحد تصادفی سازی فردی می باشد. تعداد نوزادان در هر یک از سه گروه برابر می باشد. تصادفی سازی توسط سایت https://www.sealedenvelope.com انجام خواهد گردید.