بررسی تاثیر ویتامین C بر فراوانی و شدت سندروم شبه آنفلوانزا در بیماران مالتیپل اسکلروزیس دریافت کننده اینترفرون بتا

بررسی تاثیر ویتامین C بر فراوانی و شدت سندروم شبه آنفلوانزا در بیماران مالتیپل اسکلروزیس دریافت کننده اینترفرون بتا

کارآزمایی بالینی دارای گروه مداخله و کنترل، با گروه های موازی، سه سویه کور، تصادفی شده بر مبنای روش بلوک های جایگشتی با سایز بلوک برابر چهار با استفاده از نرم افزار Random allocation ratio، فاز 3 بر روی 100 بیمار

از بین بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی وابسته به گروه نورولوژی دانشگاه علوم پزشکی شیراز و تهران که معیار ورود به مطالعه را دارند، تعداد 100 نفر وارد مطالعه شده و به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند.بیمار، پژوهشگر و آنالیزور از قرار گرفتن بیمار در گروه مداخله یا کنترل اطلاع ندارند و سپس یک فرد آموزش دیده توسط پژوهشگر، به یکی از گروه ها ویتامین C و به گروه دیگر دارونما هرشب به مدت سه ماه می دهد. همه بیماران در پایان ماه اول، دوم و سوم مطالعه از نظر علائم سندروم شبه آنفلوانزا بعد از دریافت اینترفرون بتا(تب، لرز، بدن درد، ضعف و بی حالی) ارزیابی خواهند شد. در واقع بیمار به هر علامت خود از 0 تا 3 نمره می دهد و در پایان این امتیازات در هر دو گروه مداخله و کنترل با هم مقایسه می شوند.

1.بیمارانی که بر اساس معیار مک دونالد بیماری مالتیپل اسکلروزیس آن ها تایید شده باشد. 2.داروی اینترفرون بتا برای اولین بار برای آن ها تجویز شده باشد.

به گروه مداخله هر شب یک قرص ویتامین سی 250 میلی گرمی به مدت سه ماه داده می شود. به گروه کنترل هر شب یک قرص دارونما به مدت سه ماه داده می شود.

تب، لرز، بدن درد، ضعف و بی حالی

تقسیم بیماران به دو گروه A و B از طریق روش تصادفی سازی بر مبنای روش بلوک های جایگشتی با در نظر گرفتن سایز بلوک برابر چهار بر مبنای نرم افزار Random allocation ratio انجام می شود.

بیمار، پژوهشگر و آنالیزور از قرار گرفتن بیمار در گروه مداخله یا کنترل اطلاع ندارند و یک فرد آموزش دیده توسط پژوهشگر، به یکی از گروه ها ویتامین C و به گروه دیگر دارونما می دهد.