بررسی تاثیر آرامش‌بخشی دکسمدتومیدین در مقایسه با میدازولام با استفاده از معیار راس در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه مسمومیت

با توجه به شیوع مسمومیت در اصفهان و ضرورت حفظ راه های هوایی این بیماران که نیاز به آرامش بخشی قبل از انجام این پروسه دارد و اینکه داروهای میدازولام و دکسمدتومیدین هر دو داروهای موثری در این امر می باشند بر آن شدیم تا اثر سدیشن این دو دارو را در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه ی مسمومین بیمارستان خورشید، مقایسه کنیم.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی سازی شده و با دو گروه 30 نفره است. برای تصادفی سازی نیز از نرم افزار Random Allocation استفاده میشود.

این مطالعه دو سویه کور است به این صورت که فرد پر کننده ی فرم ها و امتیاز RASS و همچنین فرد آنالیز کننده ی داده های مطالعه نمی داند که کدام بیمار از چه داروئی استفاده کرده است. پس از تقسیم بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه مسمومین بیمارستان خورشید،به 2 گروه تصادفی 30 نفره، به یک گروه داروی میدازولام و به گروه دیگر داروی دکسمدتومیدین داده می شود و سپس میزان سدیشن بیماران قبل و بعد از تزریق داروها و انجام انتوباسیون اندازه گیری خواهد شد.

معیار ورود: ۱- بیماران asa class III,IV بستری در بخش مراقبت های ویژه ی مسمومین ۲- سن بین ۱۸ تا ۸۰ سال ۳- بیمارانی که قرار است تحت سدیشن قبل از لوله گذاری قرار گیرند ۴- عدم مصرف داروهای آرامش بخش قبل از ورود به بخش مراقبت های ویژه معیارهای عدم ورود: ۱- کراتینین سرم بیشتر از ۲۰۰میکرو مول بر لیتر ۲-حساسیت به هر یک از داروهای بکار رفته در این مطالعه ۳-بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار یا سکته ی قلبی حاد 4-بیماری کبد پیشرفته

دو گروه مداخله در این مطالعه کارآزمایی بالینی وجود دارد که یک گروه داروی دکسمدتومیدین قبل از انجام انتوباسیون تزریق خواهد و به گروه دیگر قبل از انتوباسیون، داروی میدازولام تزریق خواهد شد. سپس با استفاده از معیار RASS به بیمار بر اساس میزان سدیشن امتیاز داده خواهد شد.

1- بررسی و مقایسه تاثیر سدیشن ناشی از هر یک از داروها با اسفاده از معیار RASS 2- اندازه گیری فشار خون 3- اندازه گیری ضربان قلب

تقسیم تصادفی ساده افراد واجد شرایط به 2 گروه با نرم افزار Random Allocation انجام می شود. در این نرم افزار چند کادر وجود دارد: تعداد گروه ها، تعداد کل نمونه. پس از مشخص کردن تعداد گروه(2) و تعداد کل نمونه (60) نرم افزار به صورت تصادفی، کل نمونه را به دو گروه 30 تایی تقسیم میکند.

نویسنده ی اصلی طرح (استاد) با توجه به تصادفی سازی انجام شده توسط نزم افزار میداند که کدام مریض کدام یک از دسته های دارویی میگیرد و آمپول حاوی مادخه ی آرامشبخشی را به بیمار تزریق میکند در حالی که بیمار اطلاعی ندارد که کدام یک از دو دسته ی دارویی را دریافت کرده است. سپس فرد ارزیابی کننده ی پیامد( دانشجو) بر بالین بیمار حاضر شده بدون اطلاع از اینکه بیمار چه دارویی گرفته است، فرم RASS را پر میکند. سپس اطلاعات و فرم های راس در اختیار آنالیز کننده ی داده قرار گرفته بدون اینکه از بداند بیمار کدام دارو را دریافت کرده است و پس از انجام آنایز، اطلاعات را در اختیار نویسنده ی اصلی طرح قرار میدهد.