بررسی مقایسه ای تاثیر سه روش تنظيم فشار کاف لوله تراشه در بیماران تحت تهویه مکانیکی بر میزان بروز پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی

هدف: هدف این مطالعه مقایسه سه روش تنظیم فشار کاف لوله تراشه بر میزان بروز پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی می باشد. طراحی مطالعه: این مطالعه بصورت تصادفی یک سو کور با سه گروه مطالعه است. معیارهای ورود: بیمارانی که سن بین 18 سال 65 سال دارند، لوله تراشه دهانی دارند و انتظار می رود برای بیشتر از 72 ساعت به دستگاه تهویه مکانیکی متصل باشند در این مطالعه وارد می شوند. معیارهای خروج: معیارهای خروج از مطالعه نیز شامل داشتن لوله تراکئوستومی، فوت شدن یا جدا شدن بیمار از تهویه مکانیکی حین مطالعه، ضعف سیستم ایمنی، پنومونی ثابت شده قبل از مطالعه، آسپیراسیون شدید، بیماران مبتلا به بدخیمی، لوله گذاری داخل تراشه مجدد و تغییر کاف لوله تراشه خارج از طرح مطالعه می باشد. در این مطالعه 60 بیمار در سه گروه قرار می گیرند و از نظر خصوصیاتی چون نمره آپاچی، و وضعیت هوشیاری در گروه ها همسان می شوند (طرح بلوک تصادفی). برای گروه اول فشار کاف لوله تراشه نمونه ها بصورت تخمینی بوسیله یک نفر با تجربه بصورت تخمینی تنظیم می شود، برای گروه دوم تنظیم فشار کاف لوله تراشه با استفاده از روش حداقل نشت هوا حین ارائه دم توسط دستگاه انجام می شود و برای گروه سوم فشار کاف لوله تراشه با مانومتر بر روی 25 سانتی متر آب حفظ می شود. این مداخلات دو بار در روز برای مدت چهار روز انجام می شود. در روز اول و چهارم نمره پنومونی بالینی بیمار ثبت می شود و در سه گروه مقایسه می شود.

دانشگاه علوم پزشكي سمنان