بررسي اثر میدازولام روي كاهش درك و هوشیاری حين عمل جراحي

بيداري و درك حين عمل یکی از عوارض ناخوشایند بیهوشی است که بدلیل عوارض روانی فیزیولوژیک سعی جهت کاهش آن ضروری است.این مطالعه براي یافتن ميزان تاثير میدازولام در كاهش اين عارضه در بیماران تحت جراحی‌عمومي انجام می گیرد. اين مطالعه كارآزمايي باليني شاهد دار دو سو کور بر روي بيماران مراجعه كننده جهت عمل جراحي الكتيو جراحي عمومي – ارولوژي –ارتوپدي با طول عمل حدود يك ساعت كه در طبقه بندي کلاس 1و2 ASA باشند انجام می شود. افراد دارای مشکل شنوایی، بيماري اعصاب و روان، اعتياد و مصرف داروي مؤثر بر اعصاب و روان و مواردی که به علت شرایط خاص در مرحله بعد از عمل جراحی به ICU منتقل شدند، از مطالعه خارج می شوند. تكنسين بيهوشي كنترل كننده و اينترن از افراد دو گروه بي اطلاع بودند. بیماران به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند. به گروه مورد 15 دقيقه قبل ار اينداكشن بيهوشي 5/2 ميلي گرم ميدازولام وريدي تزريق می شود. هر دو گروه بعد از پره اكسيژناسيون با نسدونال mg/kg ٥ و ساكسينيل كولين 5/1 میلی گرم برکیلوگرم تحت اينداكشن بيهوشي قرار گرفته، ادامه بيهوشي به وسيله هالوتان 5/0 درصد و N2o و اكسيژن به نسبت ٥٠ درصد ادامه می یابد. شلي عضلات به وسيله آتراكوريوم 2/0 ايجاد می شود. در طول عمل فشار خون ، ضربان قلب ، اشک ریزش و نياز به مسكن مجدد يا افزايش عمق بيهوشي بررسي مي شود. بعد از عمل وضعيت به هوش آمدن بيمار و 1 ساعت پس از عمل درد و لمس ، شنیدن صحبتها حین عمل ، رویا موقع عمل، یادآوری خاطرات در پرسشنامه ثبت ميگرديد

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد