بررسی اثر استفاده ی موضعی از داروهایAmitriptyline و Nortriptyline روی دندان های دارای پالپیت برگشت ناپذیر با عدم بی حسی پالپی پس از تزریق موفق بی حسی عصب مندیبولر تحتانی

تعیین اثر موضعی داروهای آمی تریپتیلین و نورتریپتیلین برروی دندان هایی با پالپیت برگشت ناپذیر که تزریق موفق بی حسی بلاک مندیبولار در آن ها باعث بی حسی پالپی نشده است.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده روی 45 بیمار، برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده شد.

این مطالعه در بخش اندودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران انجام شد.

شرایط ورود: بیماران کاندید درمان ریشه دندان مولر اول فک پایین که علائم پالپیت برگشت نا پذیر را نشان می دهند و برای درمان مراجعه کرده اند شرایط خروج: سابقه ی ازدیاد حساسیت نسبت به TCAs، لیدوکائین و اپی نفرین عدم وجود بیماری سیستمیک در فرد مورد نظر، مادران باردار و شیرده، بیمارانی که 4-6 ساعت قبل از مراجعه ضد درد سیستمیک مصرف کرده باشند بیماران با بی حسی کامل بدون درد. سن 68-10 سال

گروه مداخله 1: مداخله آمی تریپتیلین گروه مداخله 2: مداخله نورتریپتیلین گروه کنترل: مداخله پودر نشاسته به عنوان دارونما

متغیر پیامد اصلی درد پالپیت برگشت ناپذیر است

به هر بیمار یک کد اختصاص داده شد و بیماران با استفاده از جدول اعداد تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. به این شکل به گروه مداخله 1 کد دو رقمی 01 تا 15 و به گروه مداخله 2 کد دو رقمی 16 تا 30 و به گروه کنترل کد 31 تا 45 اختصاص داده شد. سپس از روی جدول اعداد تصادفی یک عدد را تصادفی با گذاشتن انگشت بر آن انتخاب کرده و از شروع عدد آن عدد انتخاب شده، به صورت دوتایی اعداد به ترتیب خوانده می شدند. اعداد بالای رقم 45 خارج می شدند ولی اعدادی که بین 01 تا 45 بودند بستگی به کد اولیه که به هر فرد در هر گروه اختصاص داده شده بود در یکی از 3 گروه قرار می گرفت.

هم بیماران و هم دندانپزشک (محقق) به محتویات لوله کور شدند (طراحی دو سو کور). هر لوله اپندورف به گونه ای کدگذاری شد که دندانپزشک از محتوای آن آگاه نبود. یک لوله اپندورف کدگذاری شده توسط فردی که در مطالعه شرکت نداشت به هر بیمار اختصاص داده شد. پس از اندازه‌گیری میزان درد بیمار در حین آماده‌سازی حفره دسترسی و قبل از قرار گرفتن در معرض پالپ، یک تیوب اپندورف به‌طور تصادفی به هر بیمار اختصاص داده می شد در حالی که دندان‌پزشک از نوع مداخله مطلع نبودند.