مقایسه اثربخشی درمان ترکیبی ماینوکسیدیل موضعی و محلول سیتریزین موضعی با ماینوکسیدیل موضعی به تنهایی در بیماران مبتلا به آلوپسی آندروژنیتک با الگوی مردانه و زنانه متوسط تا شدید

مقایسه ی اثر درمان ترکیبی محلول ستریزین موضعی و ماینوکسیدیل موضعی با ماینوکسیدیل موضعی به تنهایی در درمان آندروژنتیک آلوپسی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور، تصادفی شده ، فاز 3 بر روی 62 بیمار ، برای تصادفی سازی از تصادفی سازی ساده به روش جدول اعداد تصادفی استفاده می شود.

تعداد 62 بیمار از بیماران مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک مراجعه کننده به مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از میان بیمارانی که واجد شرایط ورود به مطالعه هستند و به شرکت در مطالعه رضایت داده اند به صورت تصادفی ساده در دو گروه مورد مطالعه تقسیم می شوند. ابتدا شرح حال کامل از بیماران گرفته شده و بیماران تحت فتوگرافی در 4 نمای استاندارد قرار گرفته همچنین تعداد موها(غیرولوس و ولوس) در سطح یک اینچ مربع و ضخامت موها توسط درماتوسکوپی اندازه گیری شده و ثبت می شود . سپس بیماران در دو گروه A و B به داروخانه فرستاده می شوند که گروه مقایسه تحت درمان ماینوکسیدیل 5 درصد موضعی به تنهایی به صورت 2 بار در روز و گروه مداخله تحت درمان ترکیبی با ستریزین یک درصد یک بار در روز و ماینوکسیدیل 5 درصد دو بار در روز قرار می گیرند و پزشک از نوع گروه A و B مطلع نبوده و در انتهای مطالعه رمزیابی خواهد شد . 4 ماه پس از استفاده از داروی موضعی معاینه ی مجدد با فتوگرافی و درماتوسکوپی انجام شده و نمره رضایت بیماران و پزشک ثبت خواهد شد.

افراد 18 تا 50 ساله با آلوپسی آندروژنتیک فاقد سایر علت های آلوپسی و فاقد بیماری زمینه ای جدی یا مصرف استرویید سیستمیک اخیر و فاقد حساسیت به ستریزین و ماینوکسیدیل

در گروه مداخله بیماران همزمان محلول ماینوکسیدیل و ستریزین دریافت می کنند و در گروه مقایسه محلول ماینوکسیدیل به تنهایی دریافت می شود.

ضخامت مو ، تراکم مو، تغییر نمره فتوگرافی ، رضایت بیمار

تصادفی سازی در مطالعه به روش تصادفی ساده می باشد به این شکل که با استفاده از سیستم کامپیوتری از بین اعداد 1 تا 62 ، 31 عدد به صورت تصادفی انتخاب شده برای یک گروه (A) , و 31 عدد برای گروه دیگر (B) می باشد، سپس بر اساس ترتیب ورود بیماران به مطالعه و عددی که بر اساس ترتیب ورود می گیرند که مربوط به کدام لیست است به یکی از این دو گروه(A یا B) وارد می شوند. داروخانه از گروه مداخله(ستریزین + ماینوکسیدیل) یا مقایسه(ماینوکسیدیل به تنهایی) بودن A و B مطلع بوده و برای پزشک کور می باشد.

جهت کورسازی مطالعه ستریزین و ماینوکسیدیل هر دو به شکل محلول و در بسته بندی مشابه با شماره های یک و دو توسط داروخانه در اختیار بیماران قرار گرفته و پزشک از نوع دارو برای هربیمار مطلع نیست .( روش یک سویه کور) پزشک به صورت رمزی بیماران را با عدد A و B به داروخانه فرستاده و تنها دکتر داروساز در جریان نوع درمان برای این دو گروه بوده و در انتهای مطالعه و پایان بررسی ها نوع درمان برای هر گروه برای پزشک آشکار می شود.( که A و B هر کدام ستریزین و ماینوکسیدیل هستند یا ماینوکسیدیل به تنهایی)