نقش واسطه ای تغییر بازنمایی ابژه در بهبود افسردگی از طریق روان درمانی روان پویشی کوتاه مدت

تعیین اثربخشی رواندرمانی روان پویشی افسردگی بر شدت علایم، ناتوانی ناشی از اختلال، و بازنمایی ابژه

کارآزمایی بالینی با طرح تک موردی چند خط پایه ای(افراد مختلف)، بدون گروه کنترل، بدون تصادفی سازی و بدون کور سازی بر روی پنج بیمار انتخاب شده بصورت هدفمند.

مداخله برای بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی در بیمارستان شهید دکتر بهشتی زنجان به صورت فردی و در 24 جلسه انجام می شود. همچنین بیماران توسط حداقل دو نفر ارزیابی خواهند شد.

ورود: بیماران 18 تا 40 ساله که تشخیص اختلال افسردگی اساسی دریافت کرده اند؛ اگر دارو دریافت میکند دوز دارو ثابت باشد؛ عدم شرکت در روان درمانی دیگر در ماه اخیر و در طول درمان؛ عدم ورود: وجود اختلالات دوقطبی، سایکوتیک، شخصیت و سوء مصرف مواد به صورت همبود؛ تمایلات خودکشی؛ وجود بیماری جسمانی

گروه مداخله شامل پنج بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی است. منطق طراحی این است که هر بیمار در مرحله پایه و پیگیری که مداخله ای دریافت نمی کند با خودش مقایسه می شود. به عبارت دیگر، هر فرد گروه کنترل خود است. مداخله شامل درمان روان پویشی کوتاه مدت به مدت 24 جلسه بر اساس راهنمای درمان بوش و همکاران می باشد. این درمان دو بار در هفته انجام می شود که هر جلسه 45 دقیقه طول می کشد. در این درمان، تمرکز اصلی بر روی آسیب‌پذیری خودشیفته است. زیرلایه های ناخودآگاه آسیب پذیری ها در جلسات درمانی تفسیر می شوند. علائم افسردگی برای مقایسه با مرحله مداخله یک ماه قبل از درمان (مرحله پایه) و یک ماه پس از پایان درمان (مرحله پیگیری) ارزیابی می شود.

شدت علایم اختلال افسردگی اساسی