مقایسه تأثیر استفاده از وج خارجی با و بدون تمرینات تقویتی عضلات ران و تنه در تعادل افراد جوان دچار ژنوواروم

مقایسه تأثیر استفاده از وج خارجی با وبدون تمرینات تقویتی عضلات ران و تنه در تعادل افراد جوان با ژنوواروم

کارآزمایی بالینی با گروه های موازی ، بدون کورسازی ، تصادفی شده بر روی 40 بیمار.

بررسی بالانس افراد با فورس پلیت درحین ایستادن، راه رفتن و پرش در آزمایشگاه دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. ابتدا فرد با چشم باز با دو پا روی فورس پلیت به مدت 1 دقیقه می ایستد.سه بار تست تکرار میشود. سپس در مسیر مشخص با پای برهنه راه میرود به گونه ای که اندام غالب بر روی فورس پلیت قرار بگیرد سه بار تست تکرار میشود. در اخر ازمون پرش-فرود انجام میدهد. قبل از اجرای تکلیف برای نرمالیزه کردن ارتفاع عمودی پرش ابتدا لازم است 50 درصد حداکثر پرش ارتفاع محاسبه شود سپس پشت علامتی که تعیین میشود می ایستد و فرد با دو پا پرش انجام میدهد و علامت 50 درصد حداکثر پرش را با یک دست لمس و با پای غالب به صورت تک پا فرود می اید و به مدت 20 ثانیه این وضعیت حفظ میشود. این تست نیز سه بار تکرار میشود. افراد به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم میشود و یک ماه بعد این تست ها دوباره تکرار میشود و دیتاهای مربوط به شاخص های تعادل استاتیک و داینامیک مقایسه میشود.

افراد دارای ژنوواروم دو طرفه با سن 18 تا 40 سال وارد مطالعه میشوند. افراد با دیگر دفورمیتی های اندام تحتانی، با سابقه جراحی تصحیح کننده ستون فقرات و اندام تحتانی ، شکستگی ، مشکلات بینایی، گوش، تعادلی و شناختی، ورزشکار حرفه ای و راه رفتن با وسیله کمکی وارد مطالعه نمیشوند.

گروه 1 تنها از وج خارجی بدون تمرینات استفاده میکنند. گروه 2 از وج خارجی به همراه تمرینات تقویتی عضلات ران و تنه استفاده میکنند

سرعت و جابجایی قدامی-خلفی و داخلی-خارجی مرکز فشار پا؛ نیروی عکس العمل زمین و زمان رسیدن به ثبات

تصادف سازی ساده