مقایسه اثر قفل هپارین و شستشو با نرمال سالین در مدت زمان بازماندن کاتتر ورید مرکزی در بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه

مقایسه مدت زمان بازماندن کاتتر ورید مرکزی بین شستشو با نرمال سالین و قفل هپارین

کارآزمایی بالینی تصادفی سه گروهه با گروه های موازی و و برروی 90 نمونه تصافی سازی شده با استفاده از سایت https://www.random.org/integers

این پژوهش یک کارآزمایی بالینی سه گروهی می باشد که نمونه مورد پژوهش، بیماران بستری ( هوشیار و غیر هوشیار) در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های هاشمی نژاد و امام رضا (ع) و قائم مشهد می باشد. در بیمارانی که کاتتر ورید مرکزی کمتر از 24 ساعت کارگذاری شده باشد براساس تخصیص تصادفی به سه گروه تقسیم میشوند. گروه اول قبل از کلمپ کردن مجرا، محلول 30 واحدی هپارین به حجم 2 سی سی هر 8 ساعت در داخل هر مجرا تزریق و قفل می شود و سپس مجرا کلمپ می شود.گروه دوم محلول 50 واحدی هپارین و گروه سوم مجرای کاتتر با 10 سی سی نرمال سالین هر 8 ساعت شستشو می شود. برای بررسی باز بودن مجرای کاتتر ورید مرکزی، برگشت بدون فشار خون به داخل سرنگ بوسیله آسپیره کردن با سرنگ 10 سی سی نشاندهنده باز بودن کاتتر می باشد و بر عکس، مدت زمان باز بودن کاتتر به ساعت ثبت میشود. مدت زمان مطالعه برای هر گروه 72 ساعت می باشد. پس از آن محقق داده ها را کدبندی و برای تحلیل وارد نرم افزار SPSS میشود. بیماران از روش درمانی خود آگاهی ندارند همچنین پرستار بیمار از نوع محلول استتفاده شده و گروه بندی بیماران اطلاعی ندارد و همچنین فرد ارزیابی کننده هم کور مباشئ و مطالعه سه سو کور می باشد.

کلیه بیماران بستری بالای 18 سال سن بستری در بخش مراقبت ویژه که کمتر از 24 ساعت از کارگذاری کاتتر ورید مرکزی سه مجرایی در ناحیه ساب کلاوین و یا ورید ژوگولر داخلی گذشته باشد

گروه مداخله اول: مجرای کاتتر ورید مرکزی با غلظت 30 واحدی هپارین قفل می شود گروه مداخله دوم: مجرای کاتتر ورید مرکزی با غلظت 50 واحدی هپارین قفل می شود گروه کنترل :مجرای کاتتر با 10 سی سی محلول نرمال سالین شستشو داده میشود.

باز بودن / بسته بودن مجرای کاتتر مدت زمان باز ماندن مجرای کاتتر

انتخاب نمونه های پژوهش بدین صورت است که کلیه افراد بستری در بخش های مراقبت ویژه در زمان تحقیق، که دارای شرایط ورود به مطالعه را دارند بعنوان نمونه پژوهش انتخاب می شوند. جدولی برای ترتیب ورود بیماران به مطالعه تهیه شد. در ابتدا 30 عدد یک الی سه، 30 عدد چهار الی شش و 30 عدد هفت الی نه از سایت random.org/integers انتخاب شد. سپس برای راندوم کردن این لیست 90 تایی از اعداد از قسمت مرتبط با تصادفی سازی لیست ها، وب سایت random.org/lists استفاده شد. بدین ترتیب ورود بیماران به مطالعه یک عدد تصادفی به آنها اختصاص یافته که گروه مربوطه را مشخص می کند. اعداد 1 الی 3 برای گروه نرمال سالین (گروهA ) و اعداد 4 الی 6 به گروه هپارین با غلظت 30 واحد (گروهB ) و اعداد 7 الی 9 در گروه هپارین با غلظت 50 واحد ( گروهC ) گروه بندی میشوند.

بیماران از روش درمانی خود آگاهی ندارند. محقق بر اساس پروتکل آماده سازی داروها، محلولهای مورد مطالعه را آماده می کند و به صورت A, B, C کد بندی می کند. مداخله گر (پرستار اختصاصی بیمار)، بدون اطلاع از هویت این کدها، محلول A را به بیمار A تزریق می کند و بهمین ترتیب بقیه کدها نیز به بیمار مربوط به کد خود تزریق می شوند. فرد ارزیاب (پرستار اختصاصی بیمار)، بازبودن کاتتر با کد اختصاصی مربوطه را در فرم مخصوص بیمار ثبت می شود.