تعیین اثر یک برنامه ورزش مچ دست بر بلوغ فیستول شریانی وریدی و سندروم استیل در بیماران همودیالیزی

تعیین اثر یک برنامه ورزش مچ دست بر بلوغ فیستول شریانی وریدی در بیماران همودیالیزی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، بدون کورسازی، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 116 بیمار. برای تصادفی از روش تصادفی سازی بلوکی با استفاده از بلوک های 4 تایی استفاده شد.

یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی که بر روی بیماران دیالیزی شهر اراک انجام خواهند شد. بیماران پس از ورود به مطالعه به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. پیامد های مورد بررسی، پس از 3 ماه مداخله بررسی شده و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار خواهند گرفت. کورسازی در این مطالعه انجام نشده است.

شرایط ورود: بیمارانی که تحت همودیالیز بوده و جراحی فیستول شریانی وریدی (AVF) انجام داده اند، سن بالای 18 سال، حداقل 2 بار در هفته دیالیز شوند. شرایط عدم ورود: ابتلا به سایر بیماری های مزمن.

در گروه مداخله 58 نفر از بیماران برنامه ورزشی با استفاده از یک سی دی در خانه انجام می دهند. تمرینات مچ دست، در دست بدون فیستول بیماران با استفاده از وزنه سبک و حرکات کششی و نرمشی انجام خواهد شد. کلاسهای ورزشی یک ساعته ،دو بار در هفته، به مدت 1 ماه در خانه برگزار خواهد شد. تحت نظارت یک رزیدنت مسئول طرح واجد ، بیماران برنامه های ورزشی مربوطه را انجام خواهند داد. یک کلاس معمولی شامل یک دوره گرم کردن 5 تا 10 دقیقه، 20 تا 30 دقیقه تمرین آماده سازی و یک 5 تا 10 دقیقه خنک کردن بود. در گروه کنترل 58 نفر از بیماران بدون انجام حرکات ورزشی مچ دست به مدت 3 ماه تحت نظر خواهند بود.

بلوغ بالینی فیستول، بلوغ اولتراسونوگرافیک فیستول

116 بیمار به صورت تصادفی به روش تصادفی سازی بلوکی (بلوک چهارتایی) در دو گروه A و B قرار میگیرند. با توجه به داشتن دو گروه مداخله و کنترل در هر بلوک می بایست تعداد برابری از حالاتA و B قرار گرفت که با توجه به داشتن حجم چهارتایی بلوک ها ، شش حالت مختلف برای بلوک ها وجود داشت که عبارتند از: AABB, ABAB, ABBA BBAA , BABA, BAAB . حالات مختلف بلوک ها بر روی کارت های مقوایی با اندازه و رنگ یکسان نوشته خواهد شد. سپس توالی های به دست آمده در پاکت های مهر و موم شده قرار داده می شوند و تعداد 29 بار کارت ها به صورت تصادفی با جایگزینی مجدد انتخاب و ترتیب بلوک ها ، ترتیب قرار گیری بیماران در گروه های A (مداخله) و B (کنترل ) را مشخص خواهد کرد.