بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان در کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان افسرده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان در کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان افسرده انجام می شود.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، یک سویه کور، تصادفی شده، بر روی 30نفر نوجوان افسرده. برای تصادفی سازی از قرعه کشی استفاده می شود.

روش پژوهش نیمه آزمایشی است و بر روی نوجوانان دختر افسرده شهر اصفهان در سال 1401 انجام می گیرد. یک سویه کور

شرایط ورود: 1. دامنه سنی 17-13 سال، 2. داشتن سواد خواندن و نوشتن، 3. عدم ابتلا به اختلالات روانی حاد یا مزمن طی یک هفته گذشته (که توسط روانپزشک و یا روانشناس بالینی مورد تأیید قرار گرفته باشد)، 4. عدم استفاده از درمانهای روانشناختی همزمان، 5. عدم مصرف داروهای روان‌پزشکی از 3 ماه قبل (از طریق پرسش از مراجعین) و 6. عدم ابتلا به بیماریهای جسمانی (که توسط پزشک تشخیص داده شده و مراجع به آن اذعان دارد) که مانع از شرکت در طرح پژوهشی باشد. شرایط عدم ورود: 1. عدم تمایل به ادامه پژوهش؛ 2. عدم انجام تکالیف ارائه شده در جلسات و 3. غیبت بیش از 2 جلسه در طول درمان.

گروه آزمایش تحت هشت جلسه آموزش راهبردهای تنظیم هیجان با قرار می گیرند. و گروه کنترل که مداخله ای دریافت نمی کنند.

بهبود رفتارهای پرخطر شامل اعتیاد و سوء مصرف مواد، رفتارهای پرخطر جنسی، استعمال دخانیات، خشونت، مصرف مشروبات الکلی و الگوی ناسالم تغذیه

روش تصادفی: تصادفی ساده واحد تصادفی سازی: فردی ابزار تصادفی سازی: قرعه کشی

یک سویه کور : در یک مطالعه یک سو کور، فقط شرکت کنندگان از تخصیص گروه های مطالعه بی اطلاعند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.