بررسی اثر درمانی پروبیوتیک به همراه مترونیدازول و پروبیوتیک به تنهایی در بیماران مبتلا به نفخ عملکردی شکمعنوان : بررسی اثر درمانی پروبیوتیک به همراه مترونیدازول و پروبیوتیک به تنهایی در بیماران مبتلا به نفخ عملکردی شکم

تعیین اثر درمانی پروبیوتیک به همراه مترونیدازول و پروبیوتیک به تنهایی در بیماران مبتلا به نفخ عملکردی شکم

کارآزمایی بالینی دارای 2 گروه مداخله، با گروه های موازی، دوسویه کور، تصادفی شده توسط جدول اعداد تصادفی می باشد. پس از تصادف سازی، بیماران به 2 گروه 45 نفره تقسیم می شوند و داروها را دریافت می کنند.

مطالعه ی حاضر به صورت مداخله بالینی در کلینیک گوارش بیمارستان خورشید شهر اصفهان انجام خواهد گرفت. بیماران به صورت راندوم به 2 گروه تقسیم می شوند. بیماران و ارزیابی کنندگان پیامد از گروه ها و دارو های دریافتی اطلاعی نخواهند داشت. بیماران مطابق گروه خود به مدت 8 هفته درمان خواهند شد. میزان بهبودی علائم بیماران توسط پرسشنامه سنجش شدت نفخ و همچنین پرسشنامه IBS- QOL از بیماران سنجیده می شود.

شرایط ورود: سن بین 20 تا 50 سال؛ داشتن نفخ شکم عملکردی بر اساس معیار های Rome III؛ احساس نفخ شکم حداقل 3 روز در ماه در 3 ماه اخیر؛ اولین تجربه نفخ بیش از 6 ماه قبل تر از مطالعه باشد؛ رضایت کتبی آزادانه و آگاهانه جهت شرکت در مطالعه شرایط عدم ورود: هر گونه سابقه بیماری مزمن التهابی یا بیماری ساختاری دستگاه گوارش؛ هر گونه مشکل یا بیماری جدی جسمی؛ آزمایشات غیرطبیعی؛ استرس شدید در 6 ماه اخیر؛

گروه مداخلۀ 1: ابتدا به مدت 2 هفته، قرص های مترونیدازول 500 میلیگرمی شرکت پارس دارو را سه بار در روز دریافت خواهند کرد و پس از گذشت 2 هفته، قرص پروبیوتیک 500 میلیگرمی فامی لاکت شرکت زیست تخمیر را هر 12 ساعت بعد از وعده اصلی غذایی و به مدت یکماه دریافت خواهند کرد. گروه مداخلۀ 2: قرص پروبیوتیک 500 میلیگرمی فامی لاکت شرکت زیست تخمیر را هر 12 ساعت بعد از وعده اصلی غذایی و به مدت یکماه دریافت خواهند کرد.

نفخ شکم

تصادفی سازی ساده، جدول اعداد تصادفی. در این مطالعه خواندن جدول اعداد تصادفی از پیش تعیین شده (مثلا بالا یا پایین) و دومین پیش فرض محقق در نظر گرفتن اعداد 0-45 برای گروه 1، اعداد 46-90 برای گروه 2 ست. سپس محقق بر روی یکی از اعداد دست گذاشته و طبق جهت از پیش تعیین شده حرکت کرده و اعداد را ثبت و به گروه ها تخصیص می دهد.

در این مطالعه بیماران به 2 گروه تخصیص خواهند یافت. بیماران از محتوی دارویی که دریافت می کنند اصلاعی ندارند چرا که شکل ظاهری تمام دارو ها یکسان است. مراقبین بالینی که دارو ها را به بیماران میدهند نیز نمیدادند چه دارویی به چه بیماری داده می شود.