بررسی مقایسه اثر تزریق پری تونسیلار کتامین با لیدوکائین قبل از لوزه برداری بر میزان درد پس از جراحی

تعیین و مقایسه تاثیر تزریق پری تونسیلار کتامین و لیدوکائین به بیماران قبل از تونسیلکتومی بر کاهش درد بیماران بعد از عمل جراحی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دوسو کور،تصادفی به صورت بلوکی،بر روی 90 بیمار در 3 دسته 30تایی

پس از انجام اینتوباسیون و بیهوشی قبل از برش جراحی، تزریق پری تونسیلار 2 میلی لیتر کتامین و لیدوکائین (کتامین و لیدوکائین بصورت رقیق شده در سرنگ های 2 میلی لیتری خواهند بود) به ترتیب در گروه کنترل، k و l با يك تكنيك و بصورت بادبزني از قطب هاي فوقاني و تحتاني لوزه ها توسط يك جراح تزريق و 5 دقيقه بعد عمل جراحي شروع خواهد شد. فشار خون، ضربان قلب (سیستولیک و دیاستولیک) و SpO2 هر ده دقیقه در طول جراحی ثبت خواهد شد. مدت زمان بیهوشی و عمل توسط دستیار بیهوشی نیز ثبت می شود.

معیارهای ورود شامل: بیماران در کلاس های I و II در سامانه طبقه بندی وضعیت جسمانی ASA بر اساس تشخیص متخصص بیهوشی باشند. 1. سن ورود به مطالعه 3 تا 30 سال می باشد. 2- عدم وجود بیماری های متابولیک و غدد درون ریز. 3- عدم سابقه بیماری های روان پریشی. 4- توانایی تکلم در بزرگسالان. 5- عدم وجود اختلالات جسمی و ذهنی در کودکان. معیارهای خروج شامل : 1- آلرژی نسبت به داروهای تزریقی. 2- اختلالات همودینامیک بعد از عمل. 3- عدم رضایت و همکاری بعد از عمل 4- دریافت مسکن خواهد بود.

30 نفر بیمار در گروه C (کنترل)، 30 نفر بیمار در گروه k (دریافت کننده کتامین) و 30 نفر بیمار در گروه l (دریافت کننده لیدوکائین) به صورت تصادفی قرار خواهند گرفت

کتامین و لیدوکایین تا چه اندازه بر درد پس از عمل موثرند

روش تصادفی سازی: تصادفی سازی بلوکی: ابزار تصادفی سازی: سایت https://www.sealedenvelope.com/ نحوه ساخت توالی تصادفی: برای انجام این روش در ابتدا در سایت مذکور، تعداد گروه های مداخله (سه گروه C و k و l)، حجم هر بلوک (بلوک های 6 تایی) و تعداد حجم نمونه (90 نفر) وارد گردید. سپس سایت یک لیست با 15 بلوک 6 تایی ارائه داد. ما در این مطالعه از بلوک های 6 تایی استفاده میکنیم و وبسایت تصادفی سازی را انجام میدهد و به بلوک ها شماره میدهد. روش پنهان سازی تخصیص: پاکت های سربسته

بیماران، متخصص گوش و حلق و بینی که جراحی را انجام می دهد، متخصص بیهوشی که داروی بیهوشی را تجویز می کند و دستیار بیهوشی (MSc) که سطح درد و بیقراری را ثبت می کند، از نتایج بعد از عمل از انتساب بیماران به دو گروه یا داروی مورد استفاده اطلاعی ندارند. تحلیلگر داده نیز از این نظر که کدام بیمار کتامین، کدام لیدوکائین و کدام جز گروه کنترل میباشد، بی اطلاع خواهد بود