بررسی اثر آروماتراپی با اسانس گیاهی اسطوخودوس و گل سرخ بر بی قراری کودکان پس از درمان دندانپزشکی با بیهوشی عمومی، یک کارآزمایی بالینی

هدف کلی: بررسی اثر آروماتراپی با اسانس گیاهی بر پایه اسطوخودوس بر بی قراری کودکان پس از درمان دندانپزشکی با بیهوشی عمومی

کارآزمایی بالینی، دارای دو گروه مداخله و یک گروه کنترل، دو سویه کور، تصادفی شده، حجم نمونه 57 نفر

مطالعه در اتاق عمل بخش کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام می شود. کودک پس از اکستوبه شدن، وارد بخش ریکاوری می شود که پیش تر دستگاه دیفیوزر در آن روشن شده بود. یک دوربین فیلم برداری ثابت در مقابل تخت کودک قرار دارد که فیلم آن در یک مانیتور خارج از اتاق ریکاوری به صورت زنده پخش می شود. در هر یک از سه گروه اسطوخودوس، گل سرخ و کنترل، ۰، ۱۰، ۱۵ و ۳۰ دقیقه پس از زمانی که کودک از حالت آرام بخشی عمیق بیرون بیاید، آژیتاسیون با مقیاس PAED (Pediatric Anesthesia Emergence Delirium Scale) و درد با مقیاس mCHEOP (modified children's hospital of eastern Ontario pain scale) توسط پرسنل آموزش دیده سنجیده می شود. با توجه به عدم حضور فرد در اتاق ریکاوری این فرد نسبت به آرومای پخش شده کور شده است. در طی این زمان، تهوع یا استفراغ کودک به صورت بروز/ عدم بروز و نیاز کودک به داروی ضد درد نیز ثبت می شود. پس از پایان سنجش های لازم، تحلیل آماری برای بررسی تفاوت معنا دار میان سه گروه انجام می گردد.

معیار های ورود به مطالعه ۱. کودکان ۳ تا ۶ سال ۲. نیاز به پروسه درمانی روی دندان های شیری تحت بیهوشی ۳. کودکان گروه ۱ (سالم) و ۲ (بیماری سیستمیک خفیف) در سیستم ASA (American Society of Anaesthesiologists) ۴. رضایت والدین معیار های خروج از مطالعه ۱. عدم توانایی تنفس با بینی ۲. نیاز به درمان کشیدن دندان

گروه های مداخله 1. گروه اسطوخودوس 2. گروه گل سرخ 3. گروه کنترل

آژیتاسیون کودک؛ درد کودک؛ تهوع و استفراغ کودک

روزانه حدود 10 کودک برای اعمال دندانپزشکی تحت بیهوشی عمومی در اتاق عمل دانشکده دندانپزشکی بین ساعت 7 صبح تا 2 بعد از ظهر پذیرش می شوند. زمان جراحی کودکان متغیر می باشد و زمان دقیق انتقال کودکان به اتاق ریکاوری مشخص نیست. هنگامی که دستگاه دیفیوزر همراه با آروما در اتاق ریکاوری روشن می شود، رایحه گیاه تا پایان ساعت درمانی در اتاق باقی می ماند و برای آرومای بعدی اتاق نیاز به تهویه دارد. فلذا در هر روز فقط امکان پخش یک آروما وجود دارد و تمام کودکان پذیرش شده در آن روز همان آروما را استنشاق می کنند. با توجه به محدودیت های بیان شده، تخصیص تصادفی به صورت خوشه ای انجام می شود. به این صورت که 3 بطری یک شکل، یکی حاوی اسطوخودوس، یکی حاوی گل سرخ و دیگری حاوی آب مقطر وجود دارد. این سه بطری نامگذاری شده اند (A, B, C). سه پاکت نامه بسته هم وجود دارد که داخل هر یک از آنها یکی از A، B یا C نوشته شده است. پاکت های نامه شماره گذاری شده اند (1، 2، 3). در اولین روز اجرای طرح، 1 ساعت پیش از آغاز کار اتاق عمل، با استفاده از جدول اعداد تصادفی، یکی از اعداد 1، 2 یا 3 انتخاب و پاکت باز می شود. سپس محتویات بطری مربوطه، داخل دستگاه دیفیوزر ریخته می شود. در روز دوم با استفاده از جدول اعداد تصادفی، یکی از اعداد 1، 2 انتخاب و پاکت باز می شود. ادامه کار مشابه روز اول است. در روز سوم محتویات بطری باقی مانده در دستگاه ریخته می شود. در روز چهارم، مجددا از بین سه پاکت یکی انتخاب می شود. این فرآیند انقدر ادامه می یابد تا شرکت کننده های هر سه گروه به 19 نفر برسد.

نحوه کورسازی: شرکت کننده: کودکان به دلیل هشیاری پایین در اتاق ریکاوری کور هستند. محقق: اسنشال اویل ها در بطری های کاملا مشابه ریخته شده و شماره گذاری شده هستند. محقق نسبت به آرومای تخصیص یافته به هر گروه بی اطلاع است. ارزیابی کننده پیامد: جهت کورسازی این فرد نسبت به آرومای پخش شده، وضعیت کودک در اتاق ریکاوری فیلم برداری می شود و فرد ارزیابی کننده بدون آگاهی نسبت به آرومای پخش شده کودک را ارزیابی می کند. آنالیز کننده داده: ارزیابی ها بر اساس شماره بطری ثبت شده است. آنالیز کننده نسبت به افرادی که در یک گروه قرار دارند اطلاع دارد، ولی نسبت به آرومای تخصیص یافته به هر گروه بی اطلاع است.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.