بررسی اثر داروی سیپروفلوکساسین تزریقی داخل رحمی بر اندومتریت مزمن در بیماران با شکست مکرر لانه گزینی

تعیین اثر داروی سیپروفلوکساسین تزریقی داخل رحمی بر اندومتریت مزمن در بیماران با شکست مکرر لانه گزینی

این مطالعه کار آزمایی بالینی یک سو کور به صورت مقایسه قبل و بعد(بدون گروه کنترل)بر روی ۳۰نفر از زنان نابارور با علت نامشخص مبتلا به اندومتریت (با ۳ بار انتقال جنین نا موفق) مراجعه کننده به بیمارستان هاجر شهرکرد انجام خواهد شد. رژیم آنتی بیو تیک دریافت داکسی سایکلین هر ۱۲ ساعت یک عدد به مدت ۲۱ روز و مترونیدازول ۵۰۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت به مدت ۱۴ روز ادامه خواهد داشت. در عادت ماهانه بعدی در فاز فولیکولار نمونه گیری انجام خواهد شد، در صورت وجود اندومتریت مزمن، محلول انفوزیون سیپروفلوکساسین با غلظت ۲۰۰ میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر به صورت ۳میلی لیتر انفوزیون داخل رحمی هر ۳ روز یکبار با استفاده از کاتتر جایگزین جنین ۲۳ سانتی متری انجام خواهد شد. بنابراین، چرخه درمان برای یک دوره یک ماهه شامل ۱۰ انفوزیون تنظیم خواهد شد.

در این مطالعه زنان نابارور با علت نامشخص مبتلا به اندومتریت مراجعه کننده به بیمارستان هاجر شهرکرد در سال 1402-1401، به منظور ارزیابی تاثیر داروی سیپروفلوکساسین تزریقی داخل رحمی بر اندومتریت مزمن مورد مطالعه قرار می گیرند.

زنان مبتلا به اندومتریت مزمن حداقل ۳ با انتقال جنین ناموفق داشتن رضایت آگاهانه

محلول انفوزیون سیپروفلوکساسین با غلظت ۲۰۰ میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر با استفاده از کاتتر جایگزین جنین ۲۳ سانتی متری به صورت ۳میلی لیتر انفوزیون داخل رحمی هر ۳ روز یکبار

کاهش اندومتریت، افزایش میزان شانس باروری

آنالیز کننده در مورد اینکه کدام داده ها مربوط به قبل و بعد از مطالعه هستند، اطلاعی ندارد.