تاثير پیوند اتولوگ سلولهای مزانشیمال بر بهبود کارکرد کلیوی در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی ( نوع 1)

1-اهداف ، بررسی تاثير پیوند اتولوگ سلولهای مزانشیمال بر بهبود کارکرد کلیوی در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی (تیپ یک) 2-طراحی ، در ابتدا از ميان بيماران مبتلا به ديابت تيپ يك داراي نفروپاتی ديابتي که واجد شرایط ورود به طرح و داوطلب انجام این کارآزمایی بالینی هستند، بيست بيمار انتخاب ميشود . 3-نحوه انجام ، برای همه بیماران نحوه اجراي طرح توضيح داده ميشود تا در صورت تمايل پس از اخذ رضايت نامه وارد طرح شوند. سپس از همه بيماران خواسته ميشود كه قند خون خود را به مدت یکماه مانيتوركنند. پس از آن از هر بيمار نمونه هاي هموگلبوبین گلکوزیله (HbA1C) وقند ناشتای (FBS) در آزمايشگاه مركز ديابت و بيماري هاي متابلوليسم گرفته می شود. سپس از مغزاستخوان بیماران سلولهای بنیادی مزانشیمال آسپیره وکشت می شود.پس از آماده سازی سلولها ، برای هریک از بیماران یک بار تزریق سلولهای بنیادی مزانشیمال انجام می شود. يك هفته قبل،يك ماه بعد ،سه ماه ، شش ،دوازده وبیست و چهارماه بعد از سلول درماني بيماران توسط تيم درماني معاينه و ويزيت مي شوند و طبق پروتکل از آنها آزمایش به عمل می آید. 4-شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان ، نفروپاتی ديابتي تیپ یک با سرعت فیلتراسیون گلومرولی (GFR) بالاتر یا مساوی 30 و کمتر یا مساوی 45 (میلی لیتر در دقیقه به ازای هر 1.73 سانتی متر مربع از سطح بدن). 5-مداخلات ، به هریک از بیماران یک بار تزریق سلولهای بنیادی مزانشیمال به مقدار 2 میلیون سلول به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن انجام می شود. 6- متغیر های پیامد اصلی ، شامل سرعت فیلتراسیون گلومرولی و شاخص نسبت آلبومین به کراتینین ادرار می باشد.

پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم