بررسی تاثیر برنامه آموزش خودمراقبتی بر خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی

تعیین تاثیر برنامه آموزش خودمراقبتی بر خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران همودیالیزی

کارآزمایی بالینی دو گروهی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تصادفی شده، با مشارکت 100 بیمار

مطالعه حاضر بصورت کارازمایی بالینی دو گروهی تصادفی سازی شده با شرکت ۶۸ بیمار تحت درمان با همودیالیز مراجعه کننده به بیمارستان شهید بهشتی شهر همدان در سال ۱۴۰۱ انجام خواهد شد. بیماران بصورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تخصیص خواهند یافت. در گروه مداخله برنامه آموزش خودمراقبتی انجام خواهد شد. جلسات برنامه آموزش خودمراقبتی در طی 6 جلسه طی دو هفته به مدت 10-15 دقیقه به طور اختصاصی برای هر فرد، بر بالین هر بیماربرگزار خواهد شد. ارزیابی خودکارآمدی و کیفیت زندگی پس از مداخله آموزش خودمراقبتی یک و دو ماه پس از آخرین جلسه مراقبتی انجام خواهد شد. برای دستیابی به مشارکت بیشتر بیماران و به حداقل رساندن ریزش نمونه ها جهت تکمیل پرسشنامه (یک و دو ماه بعد از مداخله) در هر دو گروه از پرسشنامه الکترونیکی استفاده خواهد شد. بیماران گروه کنترل تنها مراقبتهای روتین بخش را دریافت خواهند کرد و اقدام خاصی برای انها انجام نخواهد شد.

معیارهای ورود: دسترسی به تلفن همراه هوشمند، توانایی برقراری ارتباط کلامی، داشتن حداقل سواد خواندن و نوشتن معیارهای خروج: عدم تکمیل پرسشنامه بصورت کامل، عدم تمایل به ادامه همکاری

گروه مداخله: برنامه آموزش خودمراقبتی برای گروه مداخله انجام خواهد شد. جلسات برنامه آموزش خودمراقبتی در طی 6 جلسه به مدت 10-15 دقیقه به طور اختصاصی برای هر فرد، بر بالین هر بیماربرگزار خواهد شد. گروه کنترل فقط مراقبت‌های روتین را دریافت خواهند نمود.

خودکارآمدی و کیفیت زندگی

براي تصادفی سازی، از روش بلوک های تصادفی چهارتایی استفاده میشود. براي اين منظور، چهار برگه كاغذي تهيه میشود. بر روي دو برگه حرف A (مداخله) و بر روي دو برگه دیگر حرف B (شاهد) نوشته می‌شود. برگه ها با هم مخلوط شده و توسط پژوهشگر به صورت متوالی و بدون جایگزاری برداشته میشوند. به تعداد بيماران واجد شرايط این عمل تکرار می گردد و گروه A یا B بودن هر بیمار یادداشت می گردد.