مقایسه تاثیر درمانهای غیرتهاجمی تحریک مغزی tDCS و tACS بر ادراک درد و شدت علائم بیماران مبتلا به میگرن

بررسي و مقايسه اثربخشي پروتكلهاي درماني tDCS و tACS بر میانگین نمره ادراك درد و میانگین نمره شدت علائم ميگرن بيماران و طول مدت، شدت و تعداد حملات ميگرني آنها در واحد زمان (ماه)

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سو کور (شرکت کنندگان)، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 45 بیمار، استفاده از اعداد تصادفی در ماشین حساب برای تصادفی سازی

بیمارستان روانپزشکی بهاران زاهدان، ده دقیقه آرامسازی عضلانی در ابتدای هر جلسه، تحریک در حالت نشسته بر روی صندلی و پلکهای بسته، بدون تحرک و در محیطی آرام

دریافت کنندگان تشخیص میگرن که از سوی کلینیک های درد، متخصصین داخلی اعصاب و متخصصین مغز و اعصاب مراکز دولتی و خصوصی ارجاع داده شده باشند با ملاکهای: بزرگسال بودن؛ سن شروع میگرن زیر 50 سال؛ داشتن حداقل تحصیلات ابتدایی؛ نداشتن سابقه بستري در بيمارستان روانپزشكي و عدم ابتلا به افسردگی و اضطراب شدید؛ داشتن سابقه بيماريهاي قلبي عروقي (مثل فشار خون بالا)؛ عدم اعتیاد به الکل یا سایر مواد؛ عدم ابتلا به سایر اشکال سردرد شامل تنشی، سینوزیتی و سردردهای ناشی از سوءمصرف دارو؛ عدم ابتلا به اختلالات نورولوژیک مانند صرع، سکته، ترومای سر و گردن و بیماریهای مغزی-عروقی؛ عدم آغاز مصرف دارو (در صورت مراجعه برای اولین بار) يا عدم تغيير دستور داروهاي مصرفي از دو هفته پيش از شروع مداخله تا دو هفته پس از پايان مداخله؛ عدم سابقه قبلی دریافت هر نوع تحریک مغزی دیگر.

مداخله1: پروتكل tDCS آندال بر روی قشر حرکتی اولیه (M1) لوب چپ مغز با شدت 2 میلی آمپر به مدت 12 جلسه و هر جلسه 20 دقیقه (هر هفته 3 جلسه) با کاتد روی شانه چپ مداخله2: پروتکل tACS بر روی قشر حرکتی اولیه (M1) لوب چپ مغز با شدت 2 میلی آمپر و فرکانس 10هرتز به مدت 12 جلسه و هر جلسه 20 دقیقه با کاتد روی شانه چپ (هر هفته 3 جلسه) کنترل: فقط تکمیل پرسشنامه ها با فاصله یک ماه

میانگین نمرات پرسشنامه؛ کاهش طول مدت، شدت و تعداد حملات میگرنی در واحد زمان (ماه)

مراجعین دریافت کننده تشخیص میگرن از طرف متخصصین داخلی اعصاب، اعصاب و یا درد، به صورت نمونه گیری در دسترس به پژوهش وارد میشوند. در صورت تطابق آنها با ملاک های ورود پیش از تصادفی سازی، با استفاده از ماشین حساب، برای هر مراجع از بین 1 تا 99 عدد تصادفی تولید می کنیم. در صورتی که عدد تصادفی بین 1 تا 33 باشد، فرد در گروه tDCS، در صورتی که عدد تصادفی بین 34 تا 66 باشد فرد در گروه tACS و در صورتی که عدد تصادفی بین 67 تا 99 باشد فرد در گروه کنترل قرار خواهد گرفت. در صورت تکمیل شدن هریک از گروه ها، دامنه اعداد، یک سوم (یعنی 1 تا 66) کاهش می یابد و تصادفی سازی میان دو گروه باقیمانده صورت خواهد پذیرفت.

شرکت کنندگان در دو گروه مداخله و یک گروه کنترل از اینکه در کدام گروه قرار گرفته اند آگاه نیستند. از شرکت کنندگان گروه کنترل خواسته میشود که پرسشنامه ها را کامل کرده و برای شرکت در پژوهش در نوبت انتظار یک ماهه باقی بمانند و در این مدت شرط عدم تغییر دستور دارویی را رعایت نمایند. یکبار در آغاز و یکبار در پایان یک ماه، پرسشنامه ها توسط آنان تکمیل شده و پس از اتمام یک ماه، در صورت تمایل به ادامه شرکت در پژوهش، درمان برای آنها نیز آغاز میشود.