مقایسه اثربخشی اضافه کردن دکسمدتومیدین به محلول walant استاندارد در بی حسی موضعی بیماران با شکستگی دیستال رادیوس بر روی عوارض بعد از جراحی

مقایسه نتایج استفاده از محلول Walant همراه با دکسمدتومیدین روی مدت زمان بلوک، شروع بلوک و بیدردی بعد از عمل با محلول Walant به تنهایی در جراحی شکستگی دیستال رادیوس

در یک گروه تکنیک های WALANT (بی حسی موضعی بیدار کامل بدون استفاده از تورنیکت) در محل جراحی و در گروه دیگر همین تکنیک که به آن محلول دکسمدتومیدین اضافه شده است تزریق می شود

بعد از انتقال بیمار به اتاق عمل بیمارستان شهداء تجریش و مانیتورینگ استاندارد و مایع درمانی، اکسیژن 5 lit/min از طریق ماسک تجویز می شود و سپس محلول Walant شامل 20 ml لیدوکائین 2% به همراه 2 CC از ویال اپی نفرین 01/1000 به همراه 14 CC نرمال سالین و 4 CC بیکربنات سدیم 4/8 % (مجموعاً 40 CC) برای گروه کنترل و همین محلول بعلاوه 5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دکسمدتومیدین برای گروه مداخله در محل عمل تزریق می شود

بیماران 18 تا 80 سال با شکستگی دیستال رادیوس وارد مطالعه می شوند و بیماران با عفونت فعال محل عمل ، بیماری عروقی محیطی، اضطراب ، ترس شدید از تزریق ، پروفایل انعقادی مختل ، شکستگی باز و شکستگی که بیش از 3 هفته گذشته باشد خارج می شوند.

در گروه کنترل جراحی با بی حسی موضعی از محلول walant حاوی 20 ml لیدوکائین 2% به همراه 2 CC از ویال اپی نفرین 01/1000 به همراه 14 CC نرمال سالین و 4 CC بیکربنات سدیم 4/8 % ،مجموعاً 40 CC و در گروه مداخله همین محلول بعلاوه 5میکروگرم به ازای هر کیلوگرم دکسمدتومیدین استفاده می شود

میزان درد حین و بعد از عمل جراحی ، وضعیت همودینامیک حین عمل ، میزان خونریزی حین جراحی و محدودیت حرکات مچ دست بعد از عمل جراحی

تصادفی‌سازی بلوک‌ها با تقسیم بیماران مشمول به بلوک‌های با تعداد مضرب 2 (2،4،6،8 و...) انجام می‌شود، سپس تصادفی‌سازی بیماران در هر بلوک به‌گونه‌ای انجام می‌شود که n بیمار به گروه آزمایش و کنترل اختصاص داده شوند. سپس بلوک ها را به صورت تصادفی انتخاب می کنیم. این روش تخصیص درمان برابر را در هر بلوک زمانی که بلوک کامل استفاده می شود تضمین می کند.