مقایسه اثربخشی کاندیشن مدیوم مشتق از سلولهای بنیادی مزانشیمی ژله وارتون، وزیکول های خارج سلولی مشتق از ژله وارتون و تریامسینولون در درمان لیکن پلانو پیلاریس

مقایسه اثربخشی کاندیشن مدیوم مشتق از سلولهای بنیادی مزانشیمی ژله وارتون، وزیکول های خارج سلولی مشتق از ژله وارتون و تریامسینولون در درمان لیکن پلانو پیلاریس

این مطالعه به صورت فاز 1 و 2 روی 30 بيمار مبتلا به لیکن پلانوپیلاریس انجام می شود. از کلیه بیماران قبل از درمان و در هر جلسه ویزیت عکس توسط دوربین دیجیتال و تریکواسکن گرفته می شود. برای تعیین میزان بهبودی، در پایان مطالعه عکس های بیماران توسط 2 درماتولوژیست بی طرف مورد بررسی قرار می گيرد. همچنین رضایت مندی بیماران ثبت میگردد و نتایج با هم مقایسه می شود.

این طرح در مرکز تحقیقات پوست و سلول های بنیادی دانشگاه علوم پزشکی تهران بر روی بیماران لیکن پلانوپیلاریس به انجام میرسد. دو گروه مداخله و یک گروه کنترل وجود دارد و بیمار و ارزیابی کننده دیتا از گروه های مداخله اطلاعی ندارند و کور می باشند.

معیارهای ورود: سن بین 18-60 سال، بیماری لیکن پلانوپیلاریس اثبات شده باشد. معیارهای خروج: شیردهی، بارداری، ابتلا به بیماری های عفونی

گروه کنترل: ۱۰ بیمار ۵ بار تزریق به فاصله ۱ ماه تحت تزریق تریامسینولون قرار می گیرند. گروه مداخله: ۱۰ بیمار ۵ بار تزریق به فاصله ۱ ماه تحت تزریق کاندیشن مدیوم مشتق از سلولهای بنیادی مزانشیمی ژله وارتون قرار می گیرند. گروه مداخله: ۱۰ بیمار ۵ بار تزریق به فاصله ۱ ماه تحت تزریق وزیکول های خارج سلولی مشتق از سلولهای بنیادی مزانشیمی ژله وارتون قرار می گیرند.

پاسخ به درمان، میزان ریزش مو

فرآورده جهت تزریق در سرنگی که با فویل آلومینیومی پوشیده شده است مورد استفاده قرار می گیرد. شرکت کننده و آنالیز کننده داده از گروه های مداخله اطلاعی نخواهند داشت.