کارآزمایی بالینی بررسی اثر الگوی توانمندسازی خانواده – محور بر تبعیت از برنامه درمانی بیماران تحت بای پس عروق کرونر

اهداف پژوهش: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر الگوی توانمندسازی خانواده – محور در بیماران تحت جراحی بای پس کرونر، به عنوان مداخله خانواده محور، بر تبعیت از رژیم درمانی بیمار و عضو فعال خانواده، انجام شد. طراحی: اين پژوهش يك مطالعه كارآزمايي باليني، نیمه تجربی از نوع پیش و پس آزمون با گروه کنترل بود، كه در 102 بیمار و 102 عضو فعال خانواده بستری در بخش جراحی قلب بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران اجرا شد. نحوه انجام : مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی و نمونه گيري، بصورت بلوکی و بر اساس تخصیص تصادفی انجام شد که در آن ها واحدهای پژوهش به گروه های تجربه و کنترل تخصیص پیدا کردند. شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کننده: در پژوهش بیمارانی که تحت جراحی اورژانس عروق قرار نداشتند و امکان تماس تلفنی بعد از ترخیص از بیمارستان را داشتند و همچنین بیماری روانی شناخته شده نداشتند، وارد مطالعه شدند. همچنین بیمارانی که بعد از ترخیص مجددا در بیمارستان بستری شدند و نتوانستند از برنامه ها درمانی تبعیت کنند از مطالعه خارج شدند. مداخله: براي گروه تجربه الگوي توانمند سازي خانواده –محور با چهار بعد تهديد درك شده، خودكارآمدي، مشاركت آموزشي و ارزشيابي و براي گروه کنترل مراقبت رايج اجرا شد. ابزارهاي پژوهش بكار رفته شامل اطلاعات دموگرافيك، تبعیت از برنامه درمانی و توانمندسازي بوده كه براي بيمار و عضو فعال خانواده اش بود. نتايج :ابعاد تبعیت از برنامه درمانی بیمار قبل از مداخله در تمامي مقادير در دو گروه همسان بوده (0.05<p)و بعد از مداخله در گروه تجربه در تمامی ابعاد از نظر آماری معنی دار بیشتر داشتند (0.000>p) ، در ابعاد تبعیت از برنامه درمانی عضو فعال خانواده نیز قبل از مداخله در تمامي مقادير دو گروه همسان بوده (0.05< p) و بعد از مداخله در تمامی ابعاد از نظر آماری معنی دار شدند (0.000>p) . متغیرهای پیامد اصلی: متغیرهای اصلی در پژوهش حاضر شامل بررسی میزان تبعیت از برنامه درمانی و میزان توانمندی واحدهای مورد پژوهش بعد از اجرای الگوی توانمندسازی خانواده- محور بود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران