مقایسه تأثیر آموزش خود مراقبتی به روش نقشه مفهومی و بازخورد محور برمیزان خودپنداره کودکان مبتلابه سندرم نفروتیک

هدف از این مطالعه ارتقا خودپنداره کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک از طریق روش های آموزشی نقشه مفهومی وباز خورد محور می باشد،که منجربه افزایش سازگاری کودک با بیماری خود وکیفیت زندگی خواهد شد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سویه کور، تصادفی شده، با حجم نمونه 70بیمار،برای تصادفی سازی از روش ساده استفاده شد.

زمینه انجام این پژوهش ارائه محتوا آموزشی برای مقابله با مشکلات است تا بدین طریق باعث ارتقای خودپنداره شود،که در نتیجه همه اینها باعث ارتقای سلامت می‌شود. محل انجام بیمارستان هاودرمانگاه های نفرولوژی کودکان اکبر و دکتر شیخ مشهد می‌باشد و نحوه انجام مطالعه نیز به صورت چهارجلسه فردی 45 دقیقه ای می‌باشد.که این جلسات اموزشی بنا به قرار گیری کودک در هرکدام از گروه های مداخله یا کنترل ،به صورت سخنرانی ( بازخورد محور) یا به صورت نوشتاری وتصویری(نقشه های مفهومی) خواهد بود.این پژوهش یک سو کور بوده وآنالیز کننده آماری بدون اطلاع از گروه های مطالعه ،داده هارا تحلیل خواهد کرد.

کودکان بر اساس معیارهای ورود وخروجی به مطالعه وارد می شوند.

گروه های مداخله: گروه اول: آموزش خودمراقبتی به روش نقشه های مفهومی،گروه دوم:آموزش خودمراقبتی به روش بازخورد محور، هردوگروه مداخله طی 4 روز و 4 جلسه 45 دقیقه ای انفرادی، آموزشات لازم در زمینه خودمراقبتی وارتقا خودپنداره را با توجه به نوع گروه(نقشه مفهومی،بازخورد محور) دریافت می کنند، تا در پایان میزان اثر بخشی هرکدام از روش های آموزشی بر ارتقا خودپنداره سنجیده شود.

در روز چهارم وسی ام پس از آموزشات پرسشنامه خودپنداره پیرزهریس توسط پژوهشگر از طریق پرسش از کودکان تحت مطالعه تکمیل وبررسی وثبت خواهد شد.

در این پژوهش تصادفی سازی به روش ساده انجام خواهد شد. بیماران به شیوه نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود انتخاب خواهند شد، و سپس به روش پرتاب سکه به گروه مداخله یا کنترل اختصاص می‌یابند

در این پژوهش،آنالیز کننده آماری ، داده هارا بدون اطلاع از گروه های مطالعه تحلیل خواهد کرد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد