بررسی تاثیر اجرای الگوی توانمندسازی بر تفکرات و کیفیت زندگی زنان نابارور

هدف کلی پژوهش تعیین تاثیر اجرای برنامه توانمندسازی بر کیفیت زندگی و تفکرات در زنان نابارور می باشد. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی می باشد. تعداد نمونه ها 80 زن نابارور مراجعه کننده به درمانگاه نازایی در بیمارستان امام خمینی و میرزاکوچک خان می باشند که از هر بیمارستان 40 نفرانتخاب می شوند و افراد به روش تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله (20 نفر) و کنترل(20نفر) قرار می گیرند. معیارهای ورود به مطالعه شامل: نازایی به علت زنانه؛ نازایی اولیه؛ سواد خواندن ونوشتن؛ ایرانی بودن؛ مسلمان بودن ؛ نداشتن بیماری جسمی یا روحی شناخته شده؛ محدوده سنی 18 تا 40 سال می باشد. معیارهای خروج از مطالعه شامل: ابتلا به بیماری جسمی و روانی شناخته شده؛ باردار شدن در حین مطالعه؛ عدم شرکت در تمام جلسات مداخله می باشد. مداخله بصورت اجرای برنامه توانمندسازی در چهار سازه افزایش دانش، خودکارآمدی، مشارکت آموزشی و ارزشیابی انجام خواهد شد که شامل پنج جلسه مشاوره گروهی و دو جلسه انفرادی به مدت دوساعت بصورت هفتگی است. جمع آوری اطلاعات با استفاده از سه پرسشنامه مشخصات دموگرافیک، کیفیت زندگی و تفکرات غیرمنطقی قبل از مداخله و سه ماه بعد از مداخله تکمیل می شود. متغیرهای پیامد اصلی بررسی تاثیر اجرای برنامه توانمندسازی بر کیفیت زندگی و تفکرات در زنان نابارور می باشد

دانشگاه علوم پزشکی تهران