مقایسه میزان موفقیت و عوارض در دو روش لوله گذاری نازوتراکئال استاندارد و لوله گذاری با کمک بوژی در بیماران کاندید جراحی فک تحتانی بیمارستانهای پورسینا و ولایت در سال 91

اینتوباسیون نازوتراکئال اغلب جهت جراحی های دهان و دندان لازم است. در اینتوباسیون نازال معمول، لارنگوسکوپی مستقیم با استفاده از لارنگوسکوپ مکینتاش و فورسپس مگیل یا با استفاده از برونکوسکوپ فیبراپتیک انجام می شود. انجام هر دو این روش ها با کمک پرسنلی که تجربه زیادی در اینتوباسیون نازوتراکئال ندارند مشکل است. موضوع این مطالعه بررسی تاثیر بوژی گام الاستیک در اینتوباسیون نازوتراکئال است. بوژی یک وسیله ارزان است که عوارض کمی دارد و استفاده از آن راحت است. پیشنهاد ما این است که از بوژی به عنوان اولین تلاش در بیماران با ترومای فک تحتانی استفاده شود. 60 بیمار ASA I,II که نیاز به اینتوباسیون نازوتراکئال دارند به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم می شوند. در گروه اول اینتوباسیون نازوتراکئال به روش استاندارد و در گروه دوم با کمک بوژی گام الاستیک انجام می شود که ابتدا بوژی از بینی رد می شود و با کمک لارنگوسکوپ مکینتاش و فورسپس مگیل از گلوت عبور کرد و وارد تراشه می شود و پس از عبور لوله تراشه از روی آن بوژی خارج می شود. کلیه موارد اجرا شده جهت آماده سازی قبل از عمل و اینداکشن بیهوشی در دو گروه یکسان است و در ﭘایان متغیرهای مربوط به میزان موفقیت و ایجاد عوارض احتمالی دقیقا ثبت می شود که شامل میزان افت اشباع اکسیژن ، تغییرات ضربان قلب ، طول مدت اینتوباسیون ، تعداد دفعات تلاش جهت لوله گذاری ، تروما به بینی ، نیاز به تعویض لوله و پاره شدن کاف می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی گیلان