بررسی مکانیزمهای بالینی و الکتروفیزیولوژیک تاثیر درمان کوتاه مدت ویبرشن موضعی کف پا بر تعادل در افراد سکته مغزی مزمن(مطالعه مقدماتی)

تبیین اثرات احتمالی ویبرشن موضعی کف پا بر سیستم های مختلف موثر بر تعادل

مطالعه مداخله ای قبل و بعد ،یک گروه مداخله ،12 بیمار،حجم نمونه با تست ناپارامتری ویلکاکسون

جلسه اول مراجعه بیماران به کلینیک و پر کردن فرم رضایتنامه و پرسشنامه اطلاعات ، ارزیابی تعادل توسط تست مینی بست ، ارزیابی اسپاستیسیته (MMAS) وحس سطحی کف پا(SWMF) و دامنه دورسی فلکشن مچ پا ، ثبت رفلکس هافمن ،اعمال ارتعاش به مدت 5 دقیقه با فرکانس 100 هرتز، 3 جلسه میانی اعمال ویبرشن بر اساس انتخاب خود بیمار،به صورت هوم ویزیت در منزل یا مراجعه حضوری به کلینیک انجام میشود، جلسه آخر(پنجم) مراجعه حضوری به کلینیک و اعمال ویبرشن و تکرار تمامی ارزیابی های جلسه اول

معیارهای ورود به مطالعه : ● تشخیص سکته مغزی توسط متخصص مغزو اعصاب ● گذشتن حداقل3 ماه از آخرین سکته مغزی ● ابتلا به اختلال تعادل ناشی از سکته مغزی بر اساس تست ایستادن روی یک پا (عدم توانایی بیمار در ایستادن بر روی پای بیشتر درگیر به مدت 30 ثانیه با چشمان باز) معیارهای عدم ورود به مطالعه : افرادی که تحت درمان های دیگری برای بهبود تعادل قرار داشتند وجود هرگونه بیماری نورولوژیک دیگر، غیر از سکته مغزی که منجر به نقص تعادلی شده باشد(مانند پارکینسون و آسیبهای مخچه ای و....)

ویبرشن موضعی کف پا با فرکانس 100 به مدت5 دقیقه و در 5جلسه به صورت یک روز در میان اعمال شد

نسبت دامنه رفلکس هافمن به دامنه موجM زمان تاخیری رفلکس هافمن نمره تست مینی بست شدت اسپاستیسیته دامنه دورسی فلکشن حس کف پا