مقایسه نتایج درمان نان یونیون استخوان تیبیا یا فمور با دو روش "فیکساسیون داخلی + گرفت استخوانی اتولوگ" و "فیکساسیون داخلی + سلول های بنیادی مزانشیمال آلوژنیک با منشا بند ناف"

مقایسه نتایج درمان نان یونیون تیبیا یا فمور (زمان طول کشیده تا ایجاد یونیون؛ میزان یونیون؛ میزان بهبود درد و عملکرد؛ میزان بهبود دامنه حرکات هیپ، زانو و مچ پا؛ میزان عوارض جراحی؛ و رضایت از عمل جراحی) با دو روش: "گرافت کنسلوس اتولوگ + ثابت کردن داخلی" و "تزریق سلول بنیادی مزانشیمال آلوژنیک با منشا بند ناف + فیکساسیون داخلی"

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، بدون تصادفی سازی روی 20 بیمار

این مطالعه یک مطالعه مداخله ای آینده نگر است که بر روی بیماران مبتلا به نان یونیون تیبیا یا فمور مراجعه کننده به بیمارستان دکتر شریعتی انجام می شود. اطلاعات مربوط به بیمار شامل اطلاعات دموگرافیک در چک لیست های مربوطه ثبت می شود. به بیمار در مورد دو روش درمانی و مزایا و معایب هر یک از روش ها توضیح داده می شود و بیمار به اختیار خودش یکی از روش های درمانی را انتخاب می کند.

شرایط ورود: ابتلا به نان یونیون تیبیا یا فمور حداقل ۳ ماه فاصله بین شکستگی و درمان جراحی رضایت بیمار به شرکت در مطالعه شرایط عدم ورود: جراحی قبلی بر روی ران یا ساق استئوآرتریت هیپ، زانو یا مچ پا وجود آسیب همراه در ران یا ساق

بیماران تحت یکی از درمان های زیر قرار می گیرند: "گرافت استخوانی کنسلوس اتولوگ + فیکساسیون داخلی" "تزریق سلول بنیادی مزانشیمال آلوژنیک با منشا بند ناف + فیکساسیون داخلی"

زمان طول کشیده تا ایجاد یونیون؛ میزان یونیون؛ میزان بهبود درد و عملکرد؛ میزان بهبود دامنه حرکات هیپ، زانو و مچ پا؛ میزان عوارض جراحی؛ میزان رضایت از عمل