مقایسه اثربخشی سیکلوسپورین موضعی با محلول کلوبتازول در درمان بیماران مبتلا به لیکن پلانوپیلاریس مو تحت درمان با هیدروکسی کلروکین: یک کارآزمایی بالینی یک سویه کور

مقایسه اثربخشی سیکلوسپورین موضعی با محلول کلوبتازول در درمان بیماران مبتلا به لیکن پلانوپیلاریس تحت درمان با هیدروکسی کلروکین

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سویه کور، تصادفی شده، فاز 2-3 بر روی 18بیمار. تصادفی شده با پاکت های مهروموم شده

بیماران با تشخیص لیکن پلانوپیلاریس تحت درمان با هیدروکسی کلروکین به طور تصادفی در یکی از دو گروه زیر قرار میگیرند: سیکلوسپورین موضعی 2.5% یک بار در روز به مدت 5 ماه و محلول کلوبتازول یک بار در روز به مدت 5 ماه. هر بیمار 1، 3، 5 و 6 ماه پس از شروع درمان مجددا ویزیت شده و در هر جلسه علاوه بر تصویربرداری بالینی و درماتوسکوپیک، شدت بیماری بر اساس معیار LPPAI تعیین میشود. پزشکی که به شدت بیماری امتیاز می دهد و تصاویر بالینی و درماتوسکوپی را مقایسه میکند و نیز متخصص آماری از اینکه بیمار در کدام گروه درمانی قرار دارد اطلاعی ندارد.

کرایتریای ورود: سن 18 تا 60 سال و تشخیص هیستوپاتولوژیک. کرایتریای خروج: درمان موضعی یا خوراکی در یک ماه گذشته، وجود هرگونه بیماری های همراه جدی، مانند دیابت کنترل نشده، فشار خون بالای کنترل نشده، هرگونه بدخیمی، بیماری های شبکیه چشم

گروه 1: سیکلوسپورین موضعی، گروه 2: محلول کلوبتازول

تعیین شدت بیماری بر اساس معیار LPPAI (lichen planopilaris activity index)

بیماران پس از انتخاب به روش در دسترس، به صورت تصادفی ساده به دو گروه تقسیم می شوند، به طوری که از بین 18 پاکت مهر و موم شده، برای هر بیمار یک پاکت به صورت تصادفی انتخاب می شود. هر پاکت حاوی حرف a یا b است: a برای سیکلوسپورین موضعی و b برای لوسیون کلوبتازول.

پزشکی که به شدت بیماری امتیاز می دهد و تصاویر بالینی و درماتوسکوپی را مقایسه میکند و نیز متخصص آماری از اینکه بیمار در کدام گروه درمانی قرار دارد اطلاعی ندارد