بررسی میزان موفقیت ایمپلنت های دندانی پس از بازسازی دیواره باکال با استفاده از پیوند استخوان کام

تعیین میزان موفقیت ایمپلنت های دندانی بعد از بازسازی دیواره باکال ایمپلنت با پیوند استخوان کام

کارآزمایی بالینی، با روش نمونه گیری در دسترس، مطالعه مقدماتی در ۱۵ بیمار

در 15 بیمار مراجعه کننده به مطب جراح دهان، فک و صورت که کاندید دریافت ایمپلنت در دندان های ثنایای فک بالا و دارای دیفکت باکالی باشند؛ پس از کشیدن دندان ها و قرار دهی ایمپلنت، از پیوند استخوان کام به صورت خرد شده، برای بازسازی دیواره باکال استفاده خواهد شد و روی آن از پیوند زنوژن و غشای کلاژنه برای بازسازی هدایت شده استفاده خواهد شد. میزان موفقیت این ایمپلنت ها از طریق بررسی میزان تحلیل استخوانی، میزان Fail شدن، میزان دهی سنسی و میزان عفونت زخم در فالوآپ ۶ ماهه پس از جراحی ارزیابی خواهد شد.

معیار های ورود: ۱) کاندید دریافت ایمپلنت در انسیزورها فک بالا ۲) از دست رفتن کورتکس باکال ایمپلنت حین جراحی تا نیمی از ایمپلنت ۳) در دسترس بودن استخوان کام برای پیوند معیارهای خروجی: ۱) سابقه جراحی قبلی ناحیه مورد نظر

پس از کشیدن دندان ها و قراردهی ایمپلنت، پیوند ناحیه کام به روش ترفاین هاروست خواهد شد. پیوند روی ناحیه ی از دست رفته باکال قرار گرفته و روی آن از پیوند زنوژن و غشای کلاژنه برای بازسازی هدایت شده استفاده خواهد شد. آنتی بیوتیک آموکسی سیلین، مسکن ایبوپروفن و دهانشویه کلرهگزیدین ٪۰/۱۲ دوبار در روز تجویز خواهد شد.

میزان تحلیل استخوان از دست رفتن ایمپلنت (Failure) عمق پاکت دهی سنسی زخم عفونت زخم