مقایسه اثر تزریق موضعی اوزون و کورتیکواستروئید در درمان کپسولیت چسبنده شانه

هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی دو روش تزریق داخل مفصلی اوزون و کورتیکواستروئید در بهبود درد و عملکرد بیماران با کپسولیت چسبنده شانه می باشد.

کارآزمایی بالینی فاز سه، تصادفی شده، دو سویه کور با گروه های موازی با پیگیری دو هفته و هشت هفته پس از تزریق برروی 40 بیمار. تصادفی سازی از طریق استفاده از پاکت های سربسته( پاکت A : جهت تزریق کورتیکواسترویید و پاکت B:جهت تزریق اوزون) انجام شد.

بیماران مبتلا به کپسولیت چسبنده شانه مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی امام رضا (ع) و شهید مدنی تبریز که به روش پاکت سربسته به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم میشوند.

معیارهای ورود افراد به این مطالعه: سن بیشتر از 20 سال، تشخیص کپسولیت چسبنده شانه براساس آزمون های تخصصی شانه همچون بررسی دامنه حرکتی فعال و پسیو، شدت درد براساس مقیاس آنالوگ بصری بیشتر یا مساوی 4، رضایت به ورود به مطالعه. معیارهای خروج: اعتیاد به مواد مخدر، سابقه ابتلا به اختلالات انعقادی، بیماری های روماتولوژیک، سابقه تزریق داخل مفصل در طی سه ماه قبل،داستفاده از داروهای ضد انعقاد، واکنش افزایش حساسیت به لیدوکائین، رادیکولوپاتی ناحیه گردن، سلولیت و عفونت پوستی در محل تزریق داخل مفصل، کنترااندیکاسیون های ازون تراپی (کیس شناخته شده فقدان گلوکوز6فسفات دهیدروژناز، هیپرتیروئیدیسم کنترل نشده، حاملگی و لوکمی).

دو گروه شامل گروههای تزریق بلایند اوزون و کورتیکواستروئید

شدت درد، میزان ناتوانی عملکردی و دامنه ی حرکتی شانه

جعبه ای که حاوی 40 پاکت سربسته است انتخاب میشود و درون 20 پاکت،کاغذ گروه A و درون 20 پاکت دیگر، کاغذ گروه B قرار داده میشود. این جعبه جلوی بیماران قرار می گیرد و یک پاکت توسط هر بیمار انتخاب می‌شود. به این ترتیب بیماران کاملا از نوع گروه انتخاب شده نا آگاه بوده و بصورت کاملا تصادفی به گروه A (تزریق اوزون) یا گروهB (تزریق کورتون) اختصاص داده میشوند.

به دور از چشم بیمار، ماده تزریقی مورد نظر را در سرنگ آماده کرده و برای عدم اطلاع فرد از نوع ماده تزریقی، سرنگ‌ها را با یک ورق آلومنیومی خواهند پوشاند. با توجه به ماهیت متفاوت اوزون (گاز)، حین انجام تزریق این احتمال وجود دارد که فرد تزریق کننده ماهیت این ماده تزریقی را متوجه شود. فرد آنالیز آماری نیز کور نگه داشته میشوند.