بررسی تاثیر اولتراسوند برممانعت از بازگشت نتایج درمانی در بی نظمی های دندانی های شدید

تعیین میزان بازگشت پس از منظم سازی اولیه دندان ها در بیماران ارتودنسی درمان شده با اولتراسوند در مقایسه با گروه کنترل

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل ، با گروه های موازی ، دو سویه کور، تصادفی شده. روی 60 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

60 بیمار 17 تا 30 ساله دارای مشکل کلاس 1 با بی نظمی دندانی شدید(بالای هشت میلی متر ) انتخاب می شوند. بیماران می بایست تحت درمان ارتدنسی ثابت هر دو فک با کشیدن دندان پره مولر اول در هر دو قوس قرار داشته باشند. سپس بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند.از همه بیماران در این مرحله قالب گیری با آلژینات انجام می شود (T0) . سپس یک گروه به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته می شود و بیمار طی یک دوره دو ماهه هیچ درمان خاصی دریافت نمی کند. در گروه دوم، از بیست روز قبل از برداشتن سیم ها ، امواج فراصوت با شدت پایین با پروتوکل فرکانس 1 مگاهرتز و شدت 100 میلی وات بر سانتی متر مربع و دیوتی سیکل 20 درصد (در 1000سیکل درثانیه 200 به صورت روشن و 800 به صورت خاموش ) می باشد، فرکانس 1 کیلو هرتز و زمان 20 دقیقه به صورت یک روز درمیان و به مدت 10 جلسه به دندانهای کانین تا کانین و آلوئول این ناحیه در هر دو فک تابانده می شود. پس از طی این دوره دوماهه، از گروه مورد و شاهد، قالب گیری فک بالا و پایین انجام می شود. قالب ها با گچ ارتدنسی ریخته می شوند و به عنوان T1 در نظر گرفته می شود.

بیماران دارای 1- بیماری سیستمیک 2- بهداشت دهانی نامناسب 3- التهاب لثه یا مشکلات لثه یا پوسیدگی های عمیقی که به ناحیه اتصال مینا و سمان دندانی گسترش یافته 4- مصرف داروهایی که روی متابولیسم استخوان تاثیر می گذارند مانند داروهایی که مانع تحلیل استخوان می شوند 5- شرایطی که لیپوس برای آنها کنترااندیکه می باشد مانند (بارداری، وجود ضایعه بدخیم درناحیه تحت اشعه قرار گرفته و...)6- عدم همکاری بیمار برای حضور در زمانهای مشخص

در گروه مداخله بیست روز قبل از برداشتن سیم ها و پس از اصلاح بی نظمی دندانی بیمار تحت درمان با امواج فراصوت قرار می گیرد.

بی نظمی

تصادفی سازی به صورت بلوکی و با استفاده از بلوک های 4 تایی انجام شد برای این منظور از نرم افزار PASS 11 سود بردیم و بدین ترتیب افراد به دو گروه 30 تایی تخصیص داده شدند.

60 بیمار از مراجعین کلینیک ویژه دانشکده دندانپزشکی مشهد که دارای شرایط ورود به مطالعه هستند با کسب رضایت وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی مداخله و کنترل تقسیم شدند. برای بیماران گروه مداخله دستگاه به صورت روشن استفاده گردید و برای گروه کنترل دستگاه به صورت خاموش. بیماران هر دو گروه مداخله و کنترل و همچنین فرد آنالیز کننده داده ها کور بودند.