بررسی تأثير آموزش مهارت هاي مقابله اي بر افسردگي و تبعیت از درمان بيماران مبتلا به نارسايي قلب مراجعه کننده به بیمارستان شهید رجایی

تعیین تأثير آموزش مهارت هاي مقابله اي بر افسردگي و تبعیت از درمان بيماران مبتلا به نارسايي قلب

این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده با دو گروه کنترل و مداخله، با گروه های موازی ، یک سویه کور بر روی 72 بیمار مبتلا به نارسایی قلب انجام خواهد شد. جهت تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده خواهد شد.

این مطالعه بر روی 72 بیمار مراجعه کننده به بیمارستان شهید رجایی تهران انجام خواهد شد. در گروه مداخله مهارت های مقابله ای آموزش داده خواهد شد ولی گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نخواهند کرد. پس از اتمام مداخله افسردگی و تبعیت از درمان بیماران سنجیده خواهد شد. بیماران، مراقبین بهداشتی، ارزیابی کنندگان پیامدهای بالینی و آنالیزکننده داده ها نسبت به گروه ها بی اطلاع خواهند بود.

معیار های ورود شامل تشخیص قطعی نارسایی قلبی، عدم شرکت هم زمان در دوره های آموزشی مشابه، رضایت آگاهانه جهت شرکت در مطالعه، عدم وجود بیماری شناختی - رفتاری می باشد. معیار های عدم ورود داشتن سابقه برنامه آموزشی مشابه می باشد.

در گروه مداخله علاوه بر مراقبت های روتین بیمارستان، مهارت های مقابله ای در 12جلسه 20 دقیقه ای به صورت مکالمه تلفنی آموزش داده خواهد شد. برای گروه کنترل مراقبت های روتین بیمارستان انجام می شود و آموزش دیگری داده نخواهد شد

افسردگی و تبعیت از درمان بیماران

بیماران به طور تصادفی بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب خواهند شد و با استفاده از قرعه کشی به دو گروه 35 نفری مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. بدین صورت که پس از انتخاب هر بیمار، نام بیمار در پاکت مهر و موم شده نوشته می شود و از فردی غیر از پژوهشگر خواسته می شود که جهت اختصاص به گروه مداخله یا کنترل آن را انتخاب کند.

در این مطالعه تصادفی سازی توسط محقق انجام خواهد شد و سایر افراد از جمله مراقبین بالینی، ارزیابی کننده پیامد و آنالیز کننده داده ها از تخصیص نمونه ها به گروه های کنترل و مداخله اطلاعی نخواهند داشت. بدین صورت که پس از انجام مداخله توسط محقق، پرسشنامه ها توسط کمک پژوهشگری که نسبت به نوع گروه نمونه ها بی اطلاع خواهد بود تکمیل می شود. داده ها نیز توسط فردی که باز هم از نوع گروه نمونه ها بی اطلاع بود، تجزیه و تحلیل خواهد شد.