بررسی تاثیر توام لازیکس و سالبوتامول نبولایزشده بر شاخص های اسپیرومتری مبتلایان به آسم پایدار تشدیدشده

افراد غیر سیگاری بین 18 تا 75 سال با سابقه آسم پایدار که براساس شرح حال بیماری قلبی , بیماری زمینه ای دیگر (دیابت, فشارخون بالا, بدخیمی, برونشکتازی و ...) یا بیماری تنفسی دیگری بجز آسم ندارند و بجز داروهای به کار رفته در درمان آسم از داروی دیگری استفاده نمی کنند در مطالعه شرکت داده شدند. اطلاعات در زمينه يک نمونه برداری مستمر (Sequential trial) بتدریج جمع آوری میشود. در این کارآزمایی مبنای تشخیص آسم سابقه حداقل 6 ماه علايم آسم نظير سرفه ، خلط ، تنگی نفسهای متناوب و متغیر ، خس خس و احساس فشار بر قفسه صدري است که گرافي قفسه صدري آنها يافته اي دال بر فيبروز ، پنوموني لوبار ، برونشكتازي و توده نداشته باشد. و قبلا توسط فوق تخصصهای ریه تشخیص آسم آنها بر اساس معیارهای زیر تایید شده باشدابتدا برای بیمارانی که وارد مطالعه میشوند توسط پزشک پرسشنامه ای تکمیل میشود که در آن سن, جنس و سایر متغیرها ثبت میشود. بخشی از پرسشنامه جهت سنجش شدت آسم پایدار بیمار طراحی شده است و بیماران بر اساس تعداد حملات روزانه و شبانه آسم به 3 گروه خفیف, متوسط و شدید تقسیم میشوند. سپس از بیمار یک اسپیرومتری بعمل می آید وشاخصهای آن ثبت میشود. بمنظور همسان سازی دو گروه با توجه به جنس ,شدت آسم پایدار زمینه ای و شاخصهای اسپیرومتری پیش از دریافت نبولایزر در مورد گنجاندن بیمار در گروه شاهد یا مورد تصمیم گیری میشود. سپس بیمار در اتاقی آرام نبولایزر سالبوتامول(2.5mg) یا لازیکس (10 mg) و سالبوتامول (2.5mg ) توام که در 1cc آب مقطر رقیق شده است دریافت میکند. بعد از 15 دقیقه از اتمام نبولایزر مجددا اسپیرومتری انجام میشود وشاخصهای آن ثبت میگردد. برای تمام بیماران از یک نوع دستگاه نبولایزر و یک دستگاه اسپیرومتر استفاده میشود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کاشان