اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر معنای زندگی، شفقت به خود، خودتنظیمی هیجانی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام اس

تعیین میزان اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر معنای زندگی، شفقت به خود و خودتنظیمی هیجانی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

مطالعه کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی ، تصادفی سازی شده و بر روی 42 نفر انجام می شود و برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده می شود.

پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر نحوۀ جمع‌آوری داده‌ها از روش نمونه‌گیری در دسترس بهره می‌برد. این پژوهش یک طرح کارآزمایی بالینی با گروه کنترل و آزمايش مي‌باشد. محل انجام مطالعه: محل انجام مطالعه مرکز تحقیقات ام اس بیمارستان سینا در شهر تهران بوده است. جمعیت مورد مطالعه: کلیه بزرگسالان مبتلا به بیماری ام اس مراجعه کننده به مرکز تحقیقات ام اس بیمارستان سینا. مداخله درمانی در 8 جلسه گروهی یک ساعته بر اساس نظریه مایکل فریش که در کتاب درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی مطرح شده است، در مرکز تحقیقات ام اس بیمارستان سینا در شهر تهران اجرا خواهد شد. در این مطالعه کورسازی انجام نشده است.

شرایط ورود: ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس شاخص میزان ناتوانی (EDSS) بین ۰ تا ۶ باشد در پرسشنامه PANAS نمره عاطفه مثبت حداقل ۲۵ و نمره عاطفه منفی حداکثر ۳۵ باشد تمایل برای شرکت در پژوهش. شرایط عدم ورود: اندیشه پردازی درباره آسیب رساندن به خود یا خودکشی

گروه مداخله: هشت جلسه یک ساعته گروه درمانی مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر اساس نظریه مایکل فریش که در کتاب درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی مطرح شده است، برگزار خواهد شد. گروه کنترل: بدون مداخله

معنای زندگی، شفقت به خود، خود تنظیمی هیجانی، کیفیت زندگی

تصادفی سازی به روش تصادفی سازی ساده خواهد بود. واحد تصادفی سازی فردی است. از طریق جدول اعداد تصادفی، که بدون الگو و نظم خاصی و به صورت کاملا تصادفی تولید شده و به صورت جدول در آمده اند، اسامی شرکت کنندگان به صورت مجموعه ای از اعداد گردآوری خواهد شد و از اعداد برای دسته بندی گروه های مختلف استفاده می شود. اعداد زوج در گروه مداخله و اعداد فرد در گروه کنترل قرار می گیرند.