بررسی اثر استفاده از فاکتور پلاکتی اتولوگوس در تسریع ترمیم ماستوئیدکتومی با برداشتن دیواره خلفی و مقایسه با گروه کنترل

استفاده از فاكتور پلاكتي اتولوگوس در تسريع ترميم ماستوئيدكتومي CWD و مقايسه با گروه كنترل

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده فاز 2-3 با استفاده از پاکت مهروموم, بیمارگیری تک مرکزی است و شامل ۵۰ بیمار

این کارآزمایی بالینی با کورسازی یک سویه ( افراد شرکت کننده در مطالعه کورسازی شده اند ) دربخش ENT بیمارستان امام رضا مشهد روی ۵۰ نفر از مراجعه کنندگان جهت انجام ماستوئيدكتومي انجام می شود. بیماران واجد شرایط ورود به مطالعه پس از اخذ رضایت به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم می شوند که در گروه کنترل تنها از ژلفوم استفاده می شود اما در گروه مداخله علاوه بر ژلفوم از 4 تا 8 سی سی فيبرين گلو غني شده از پلاكت استفاده می شود که در ناحيه داخل گوش میانی زیر و روی قرار می گیرد.

رضایت بیمار و انجام عمل ماستوئیدکتومی با برداشتن دیواره خلفی و عدم ابتلا به انمی و عدم ایجاد عوارض حین عمل

در گروه کنترل تنها از ژلفوم به مقدار 4تا 8 سی سی استفاده می شود اما در گروه مداخله علاوه بر ژلفوم از 4 تا 8 سی سی فيبرين گلو غني شده از پلاكت ( سازمان انتقال خون ایران، مشهد، ایران ) استفاده می شود که در ناحيه داخل گوش میانی زیر و روی قرار می گیرد.

مدت زمان اپیتلیالیزه شدن پرده گوش

تصادفی سازی به روش ساده و با استفاده از سایتwww.randomization.com صورت می گیرد. اعداد در پاکتهای سربسته قرار خواهد گرفت و با ورود شرکت کنندگان به هر کدام یه پاکت اختصاص داده می شود که در یکی از 2 گروه قرار خواهند گرفت.

افراد مورد مطالعه از گروه های مداخله و کنترل بی اطلاع خواهد بود. با توجه به اینکه در این مطالعه از دارونمابصورت موازی با دارو استفاده می شود افراد شرکت کننده ازاینکه از دارو استفاده میشود یا دارونما بی اطلاع خواهند بود.