بررسی تاثیر مصرف سیلدنافیل سیترات در بهبود شاخص مایع آمنیتوتیک در بیماران اولیگوهیدرامینوس درمقایسه با گروه دارونما(کنترل)

تعیین تاثیر مصرف سیلدنافیل سیترات در بهبود شاخص مایع آمنیتوتیک در بیماران اولیگوهیدرامینوس مراجعه کننده به بیمارستان فاطمیه همدان

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 42 بیمار. برای تصادفی سازی از جدول اعداد استفاده می شود.

تاثیر سیلدنافیل سیترات در بهبود شاخص مایع آمنیتوتیک در بیماران اولیگوهیدرامینوس - در بیمارستان فاطمیه همدان- در گروه مداخله (سیلدنافیل سیترات با دوز 50میلی گرم سه بار در روز همراه با دریافت 3 لیتر مایع وریدی به بیمار تجویز می شود و هر هفته تا دو هفته به روش سونوگرافی مایع امونتیک ارزیابی می شود). روش دوسوکور بوده (بیمار و پزشک سونولوژیست). این افراد هیچ کدام از تقیسم بندی خود در گروه مداخله و کنترل اگاه نبوده اند.

شامل کلیه خانم های باردار با رنج سنی بین 50-15 سال و سن بارداری 36-24 هفته و شاخص مایع امنیونتیک زیر 8 باشد. کلیه بیماران با پره اکلامپسی ، سابقه مصرف داروهای کاهنده فشار خون، و بیماران با حساسیت به سیلدنافیل از این مطالعه خارج خواهند شد

در گروه مداخله (سیلدنافیل سیترات با دوز 50میلی گرم سه بار در روز همراه با دریافت 3 لیتر مایع وریدی به بیمار تجویز می شود و هر هفته تا دو هفته به روش سونوگرافی مایع امونتیک ارزیابی می شود). در گروه کنترل(درونما ، سه بار در روز همراه با دریافت 3 لیتر مایع وریدی به بیمار تجویز می شود و هر هفته تا دو هفته به روش سونوگرافی مایع امونتیک ارزیابی می شود).

شاخص مایع آمنیتوتیک

برای تصادفی سازی از روش بلوک بندی چهارتایی و جدول اعداد تصادفی استفاده شد.

خود بیمار و پزشک سونولوژیست ارزیابی کننده نتایج کارازمایی ،کور می باشند. بدین صورت که هیچ کدام از بیماران و پزشک سونولوژیست از گروه بندی بیماران در گروه دارو نما و داروی اصلی اگاه نیستند.