مقایسه اثربخشی درمان توانبخشی شناختی و درمان آرامسازی در بیماران مبتلا به بی¬خوابی

مقایسه اثربخشی درمان توانبخشی شناختی و آرام سازی پیشرونده عضلانی بر علائم بی خوابی، علائم شناختی و علائم هیجانی بیماران مبتلا به اختلال بی خوابی.

این مطالعه کارآزمایی بالینی دارای دو گروه آزمایش و تصادفی سازی شده بر روی 34 نفر انجام می شود. برای برآورد حجم نمونه از برنامه G POWER و تصادفی سازی از نرم افزار Random Generator استفاده می شود.

نمونه پژوهش از میان مراجعه‏ کنندگان به کلینیک‏های روانپزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انتخاب خواهند شد.

معیارهای ورود: 1-سن بالاتر از 18 سال 2-رعایت معیارهای DSM-5 برای اختلال بی خوابی 3-عدم وجود افکار یا برنامه های خودکشی 4-عدم وجود بیماری های ارگانیک یا دژنراتیو و ناپایدار پزشکی معیارهای خروج: 1-عدم شرکت در بیش از یک جلسه درمان توانبخشی یا آرامش 2-وجود یک اختلال خواب همزمان درمان نشده دیگر 3-وجود اختلالات روانی شدید (مانند اختلالات روان پریشی، افسردگی شدید، اختلال دوقطبی، وابستگی به مواد یا سوء مصرف مواد) 4-شروع هر گونه درمان روانی یا پزشکی 5-مصرف داروهایی که سیستم عصبی مرکزی را فعال می کنند

نمونه پژوهش شامل 34 نفر است که به طور تصادفی در دو گروه 17 نفری قرار گرفتند. گروه آزمایش اول درمان توانبخشی شناختی را طبق پروتکل در قالب 12 جلسه (3 روز در هفته) هر جلسه 60 دقیقه دریافت کردند. گروه آزمایش دوم طبق پروتکل درمان آرام سازی پیشرونده عضلانی را در قالب 12 جلسه (3 روز در هفته) به مدت 45 دقیقه در هر جلسه دریافت کردند.

علائم بی خوابی، علائم شناختی و علائم هیجانی