تاثیر صداي سفید بر استرس و شاخص هاي همودينامیک بیماران بستري در بخش مراقبت ويژه قلب

تعیین تاثیر صدای سفید بر استرس و شاخصهای همودینامیک بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه قلب

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سویه کور، تصادفی ساده شده، بر روی ۷۰ بیمار که به صورت تصادفی ساده در سی سی یو یک و دو قرار گرفتند. هیچ تفاوتی در بیماران دو بخش وجود ندارد.

بیماران بستری در دو سی سی یو بیمارستان امام خمینی تهران به روش تصادفی ساده به گروه آزمون و کنترل تقسیم شد. هیچ تفاوتی بین بیماران بستری در سی سی یو های مجزای این مرکز وجود ندارد. یک سویه کور، شرکت کنندگان کور بود. صدای سفید با 50 تا 60 دسی بل و 30 دقیقه در روز اول بستری در گروه آزمون پخش شد. پرسشنامه و علایم حیاتی قبل و پس از پخش صدا ثبت شد. گروه کنترل فقط مراقبت های روتین اعمال شد و پرسشنامه و علایم در دو نوبت ثبت شد. سپس نتایج گروه ها مقایسه شد.

سن ۲۰ تا ۷۰ سال و آگاه به زمان و مکان و توانایی برقراری ارتباط کلامی و نداشتن سابقه مصرف داروهای ضد اضطراب و بیمارانی که در روز اول بستری بودند، معیار های ورود بودند. معیارهای خروج شامل، در صورت تجویز داروهای ضداضطراب و اختلال هوشیاری و احساس نارضایتی و بیمارانی که قبل از شروع آزمون، از بخش جابجا یا ترخیص شده بودند.

در گروه آزمون، صدای سفید در محدوده 50 تا 60 دسی بل و به مدت 30 دقیقه در بخش مراقبت ویژه قلبی پخش شد. گروه کنترل مراقبت های روتین را دریافت نمودند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های مشخصات دموگرافیک بیماران، چک لیست ثبت شاخص های همودینامیک و DASS-21 استفاده شد.

استرس؛ ضربان قلب؛ فشار خون؛ تعداد تنفس؛ درصد اشباع اکسیژن

به صورت تصادفی یک سی سی یو گروه کنترل و یک سی سی یو گروه مداخله انتخاب شد. هیچ تفاوت و تفکیکی از هر نظر، در بین بیماران بستری در هر سی سی یو وجود ندارد. به صورت کاملا تصادفی ساده، پس از ترخیص هر بیمار، بیمار جدید در هر تختی که خالی بود، بستری و وارد مطالعه شد.

در این محیط پژوهش، سی سی یو ها کاملا از هم مجزا و با فاصله بودند. رضایت شرکت در مطالعه، از هر دو گروه قبل از انجام مطالعه اخذ شد. ولی گروه کنترل در جریان اقدامات برای گروه مداخله نبودند.