بررسی اثربخشی توانبخشی به روش تمرین‌های توجه بینایی-شنوایی در بزرگسالان دارای وزوزگوش مزمن: مطالعه الکتروانسفالوگرافی کمی (qEEG)

طراحی و بررسی اثربخشی توانبخشی به روش تمرین‌های توجه بینایی-شنوایی محقق ساخته (اپلیکیشن موبایل) در بزرگسالان دارای وزوزگوش مزمن با استفاده از الکتروانسفالوگرافی کمی (qEEG) و تست های رفتاری

مطالعه از نوع مداخله ای و کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل‌شده می باشد.

افراد داوطب مراجعه کننده به کلینیک شنوایی شناسی با درنظر گرفتن معیارهای ورود در این مطالعه شرکت می کنند. افراد به صورت تصادفی در یکی از گروه های مطالعه قرار می گیرند. کورسازی بدین شکل است که شرکت کنندگان از اینکه در کدام گروه مطالعه قرار دارند اطلاعی ندارند.

بزرگسالان در محدوده سنی 20 تا 50 سال با شنوایی نرمال و دارای وزوز گوش مزمن شرکت می کنند. افراد بایستی راست دست باشند و داروهای ضدافسردگی، ضدتشنج و یا خواب آور استفاده نکنند. همچنین عدم وجود سابقه بیماری نورولوژیک مانند تومورهای مغزی، منیر، سردردهای مزمن، اتوسکلروزیس و عدم وجود سابقه مشکلات روانی که در آن افراد برای درمان‌ به متخصص مراجعه می‌کنند از شرایط ورود می باشد.

در این مطالعه یک گروه مداخله و دو گروه کنترل وجود دارد. در گروه مداخله، تمرین توجه با محرک همزمان بینایی و شنوایی انجام می شود در حالی که در گروه های کنترل تنها محرک شنوایی یا تنها محرک بینایی استفاده می شود. تمرین بر اساس تئوری توجه پوزنر و به صورت یک برنامه موبایل طراحی شده است. پس از ورود به برنامه، افراد یک ارزیابی روزانه از وزوز گوش خود دارند. در تمرین ابتدا سرنخ ها ارائه می شوند و سپس افراد بایستی پاسخ صحیح را انتخاب کنند. به ترتیب از اعداد و رنگ ها به عنوان محرک شنوایی و بینایی استفاده شده است. مراحل تمرین از آسان به سخت طراحی شده اند. زمان عکس العمل، نرخ خطا و سطح پیشرفت در نرم افزار ذخیره می شود.

پارامترهای الکتروفیزیولوژی (الکتروانسفالوگرافی کمی qEEG و پاسخ P300) و تست های رفتاری توجه و پرسشنامه وزوز گوش و افسردگی و اضطراب قبل و بعد از توانبخشی جهت مقایسه ارزیابی می شوند

تصادفی سازی ساده

تنها شرکت کنندگان در این مطالعه از اینکه در چه گروهی قرار دارند بی اطلاع هستند