مقایسه اثرات لیزر درمانی پرتوان در مقابل لیزردرمانی کم توان بر درد، عملکرد و دامنه حرکتی بیماران مبتلا به پیچ خوردگی مچ پا تحت حاد: یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده

این مطالعه با هدف مقایسه اثرات لیزر درمانی پرتوان، لیزر درمانی کم توان و درمان معمولی بر درد، عملکرد و دامنه حرکتی بیماران مبتلا به پیچ‌خوردگی تحت حاد مچ پا انجام می شود.

سی و شش بیمار با پیچ خوردگی مچ پا به صورت تصادفی ساده و با استفاده از پاکت مهر و موم شده به سه گروه (لیزر پرتوان و کم توان و کنترل) تقسیم می شوند. مطالعه به صورت دوسویه کور و فاز سوم می باشد.

پیچ خوردگی مچ پا جایی است که یک یا چند لیگامان مچ پا به طور جزئی یا کامل پاره می شود. لیزر پرتوان و لیزر کم توان در کاهش درد و بهبود عملکرد، موثر هستند. اما شواهدی مبنی بر اثربخشی این نوع لیزرها در پیچ خوردگی مچ پا وجود ندارد. این مطالعه به صورت دوسوکور (بیماران و ارزیاب) خواهد بود و در کلینیک فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران- ایران انجام خواهد شد.

معیارهای ورود: سن 18 تا 30 سال، پیچ خوردگی قوزک پا درجه 1 یا 2 در هفته های 1 تا 5 قبل، شدت درد 4 در مقیاس عددی درجه بندی درد، 4 تست رایج بالینی شامل حساسیت به لمس، تست کشویی قدامی، تست تیلت تالار و تست فشار برای تشخیص پیچ خوردگی مچ پا و رد سایر آسیب های مچ پا استفاده می شود. معیارهای خروج: پیچ خوردگی مچ پا درجه سه، سابقه جراحی اخیر، تروما و شکستگی، بدشکلی های مادرزادی و اکتسابی اندام تحتانی، و سابقه سرطان یا تومور.

هر دو گروه مداخله درمان‌های روتین شامل اولتراسوند، تمرین‌های تحت نظارت و خانگی را دریافت خواهند کرد. یکی از گروه‌های مداخله لیزر پرتوان و دیگری لیزر کم توان دریافت می‌کنند. گروه کنترل فقط درمان های روتین و لیزر پلاسبو را دریافت خواهند کرد.

مقیاس عددی درجه بندی درد، اندازه گیری توانایی پا و مچ پا، دامنه حرکتی

پس از انجام ارزیابی های اولیه بیماران به صورت تصادفی در یکی از سه گروه مداخله 1، مداخله 2 و کنترل (روش تصادفی سازی: بلوک شش تایی، واحد: خوشه ای) قرار می گیرند. فرآیند تصادفی سازی توسط یک فرد مستقل انجام خواهد شد و هر یک از شماره هایی که به افراد شرکت کننده از طریق نرم افزار تخصیص می یابد (ابزار تصادفی سازی: نرم افزار Random Allocation با بلوک شش تایی و نسبت تخصیص مساوی برای سه گروه)، داخل یک پاکت مهر و موم شده قرار می گیرند و بیماران این پاکت را از منشی کلینیک که از فرآیندهای ارزیابی و ... آگاهی ندارد، دریافت می کنند.

همانطور که در بالا ذکر شد، مطالعه به صورت دوسویه کور خواهد بود. به این ترتیب که شرکت کنندگان نمی دانند در چه گروهی قرار دارند. شرکت کنندگان تنها می دانند که از لیزر برای آن ها استفاده می شود و هیچگونه اطلاعی از نوع لیزر (پرتوان، کم توان، و لیزر پلاسبو در گروه کنترل) ندارند. همچنین مسئول آنالیز داده ها نسبت به اینکه داده ها مربوط به کدام یک از گروه های مطالعه است، ناآگاه است. اما مداخله گر که همان فردی است که لیزرهای مختلف را به کار می گیرد، پیامدها را ارزیابی می کند، می داند که شرکت کنندگان در چه گروهی قرار دارند.

کل داده ها بالقوه پس از غیرقابل شناسایی کردن افراد قابل اشتراک گذاری است.

شروع دوره دسترسی 3 ماه پس از چاپ مقالات

برای محققین شاغل در موسسات دانشگاهی، علمی و بیمارستانی.

محققینی که در زمینه فیزیوتراپی عضلانی- اسکلتی و الکتروتراپی فعالیت می کنند.

متقاضیان دریافت مستندات می توانند با نام خانم دکتر سارا فریدون نیا از طریق ایمیل در تماس باشند. S-fereydounnia@sina.tums.ac.ir

پس از داشتن شرایط لازم، اطلاعات ظرف مدت یک ماه در اختیار آن ها قرار خواهد گرفت.