بررسی مقایسه ای تأثیر الگوی توانمندسازی خانواده -محور مبتنی بر مدیریت موکوزیت بر سطح کیفیت زندگی والدین و کودکان مبتلا به سرطان تحت شیمی‌درمانی

مقایسه میانگین نمره کیفیت زندگی والدین و کودکان مبتلا به سرطان تحت شیمی‌درمانی در دو گروه کنترل و مداخله (با استفاده از توانمندسازی خانواده محور طبق الگوی الحانی)

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 60 بیمار. توالی تخصیص تصادفی با استفاده از Random Allocation Software تعیین شد.

مطالعه نیمه تجربی روی 60 نفر از والدین دارای کودک مبتلا به سرطان تحت شیمی‌درمانی مراجعه‌کننده به بیمارستان کاشانی شهرکرد سال 1400-1399 انجام شد.روش نمونه گیری در دسترس و سپس به روش تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. تحلیلگر دادهها نسبت به تخصیص شرکت کنندگان به گروههای مطالعه کور شده و در گروه مداخله آموزش‌ها تا حد ممکن به‌صورت حضوری در هشت جلسه(در هفته یک جلسه حتما حضوری بود) و در قالب چهار عنوان (درک تهدید، مشکل گشایی، مشارکت و ارزشیابی) طبق الگوی توانمندسازی خانواده محور الحانی طی یک ماه سه بار در هفته و هر بار به مدت 20دقیقه صورت گرفت

معیار ورود 1. داشتن رضایت آگاهانه والدین کودکان مبتلابه سرطان برای شرکت در مطالعه 2. داشتن کودک زير 18 سال 3. والدین قادر به برقراری ارتباط ازنظر (تکلم) باشند معیار خروج ۱- انصراف فرد در طی پژوهش ۲- فوت شدن کودک در پژوهش

در گروه مداخله آموزش‌ها تا حد ممکن به‌صورت حضوری در هشت جلسه، مداخله طبق الگوی توانمندسازی خانواده محور الحانی طی یک ماه سه بار در هفته و هر بار به مدت 20 دقیقه صورت گرفت.

کیفیت زندگی والدین ،موکوزیت،کیفیت زندگی کودکان

از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به روش تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند . توالی تخصیص تصادفی (20 بلوک 4 تایی) با استفاده از Random Allocation Software تعیین شد. برای پنهان‌سازی، پاکت‌های بسته حاوی کارت‌هایی با رنگ قرمز(برای گروه مداخله) و آبی (برای گروه کنترل) طبق توالی تخصیص از پیش تعیین‌شده آماده شدند.

تحلیلگر دادهها و محقق نسبت به تخصیص شرکتکنندگان به گروههای مطالعه کور شدند تا اطمینان حاصل شود که همه تصمیمات تحلیلی بیطرفانه انجام میشود