اثربخشی طرحواره‌درمانی گروهی متمرکز بر والدین در کاهش نشانه‌ های بالینی و بهبود رابطه والد-فرزند در میان نوجوانان مبتلا به بی‌ اشتهایی عصبی

هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی طرحواره‌درمانی گروهی والدین در کاهش نشانه های بالینی نوجوانان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی، بهبود مهارت‌های تنظیم هیجان والدین، رابطه والد – فرزند و کیفیت زندگی خانواده می باشد.

مطالعه چندخط پایه گروهی برای 3 گروه شش نفره، دارای گروه کنترل، فاز مطالعه در حال نمونه گیری، یک سویه کور، اختصاص دادن شرکت کنندگان به گروه ها تصادفی شده، برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده می شود.

این مداخله آنلاین در پلت فرم گوگل میت، هر هفته یک بار، به مدت 90 دقیقه برگزار خواهد شد. والدین شرکت کننده در هریک از گروه ها به واسطه کورسازی، از گروهی که در آن قرار می گیرند اطلاع ندارند.

معیارهای ورود به مطالعه : دارا بودن سن بین 12 تا 18 سال (نوجوانان) حداقل یکی از والدین مایل به شرکت در پژوهش باشد. داشتن معیارهای اختلال بی اشتهایی عصبی بر اساس dsm5 شاخص توده بدنی بین 14 تا 18 داشتن شرایط دریافت درمان سرپایی داشتن حداقل 6 کلاس سواد خواندن و نوشتن والدین دریافت دوز دارویی نسبتا ثابت حداقل در 8 هفته قبل از شروع مطالعه معیارهای خروج از مطالعه: نوجوانان مبتلا به اختلال سوء مصرف مواد شدید، سایکوز حاد، وضعیت حاد با قصد جدی برای اقدام به خودکشی و ناتوانی شناختی دریافت جلسات طرحواره درمانی طی 12 ماه قبل از شروع مطالعه داشتن تاریخچه یا واقعه اخیری از سوء استفاده جسمی یا جنسی توسط یکی از اعضای خانواده

گروه مداخله: 18 نفر از والدین نوجوانان مبتلا به اختلال بی اشتهایی عصبی که پس از ارزیابی ، به صورت تصادفی، در این گروه قرار می گیرند و هر هفته یکبار به مدت نود دقیقه، در طول مجموعا دوازده هفته، تحت طرحواره درمانی گروهی متمرکز بر والدین به صورت آنلاین قرار می گیرند. گروه کنترل: 18 نفر از والدین نوجوانان مبتلا به اختلال بی اشتهایی عصبی که همزمان و به طور هماهنگ با گروه مداخله مورد ارزیابی قرار می گیرند.

علائم آنورکسیا، تعامل والد-فرزند

در این طرح چندخط پایه ناهمزمان، محققان مداخله را به سه گروه با زمان‌های متفاوت و به صورت تصادفی معرفی می کنند. اختصاص تصادفی شرکت کنندگان به صورت ساده و فردی خواهد بود و توسط جدول اعداد تصادفی صورت خواهد گرفت. قبل از این که مداخله ای شروع شود، پیامدهای اثر هرگروه سنجیده می‌شود(مرحله خط پایه). سپس مداخله در گروه یک شروع شده در حالی که بقیه شرکت کنندگان در حالت کنترل و در مرحله خط پایه به سر می برند. پس از این که زمان کافی از مداخله گروه اول و تاثیرگذاری آن بگذرد، مجدد ارزیابی همه گروه ها انجام شده و مداخله در گروه های دوم و سوم هم شروع می شود. این وضعیت تا زمانی ادامه می یابد که همه گروه ها مداخله را دریافت کنند. همین که در یک گروه، مداخله شروع می شود، تا آخر مطالعه در همان وضعیت باقی می ماند. اگر هرگروه، تغییرات مشابهی را پس از ورود به وضعیت مداخله نشان دهد در حالی که سایر زمان ها تغییراتی نداشته باشد، آن وقت مداخله آزمایشی حاضر، شواهد قانع کننده ای از تغییرات ناشی از مداخله را فراهم خواهد ساخت.

در این مطالعه، والدین شرکت کننده در گروه، کور هستند. به این معنی که آن‌ها نمی دانند وارد کدام یک از گروه‌های مطالعه خواهند شد. در این طرح چندخط پایه ناهمزمان، محققان مداخله را به سه گروه به صورت تصادفی ناهمزمان معرفی می کنند و والدین از این که به کدام گروه وارد می‌شوند اطلاع نخواهند داشت.

به دلیل رعایت معیارهای اخلاقی

به اشتراک گذاری پروتکل و داده های حاصل از مداخله

شروع دسترسی به داده از سال 1402

محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و علمی

بعد از چاپ رسمی در مجلات معتبر علمی قابل استفاده است

fatemeh.seifi@shirazu.ac.ir

حدود دو سال بعد، پس از چاپ رسمی مقاله، تقاضا کننده می تواند به پروتکل و نتایج درمانی درست یابد.