ارزیابی تاثیر فاکتورهای مرتبط با تجویز داروها بر افسردگی و اضطراب بیماران بستری در بخش عفونی

افسردگی یکی از رایج ترین اختلالات روانی در جمعیت هاست و در مرکز مراقبت های اولیه بیشترین حالت روانی است که در بیماران دیده میشود.ریسک فاکتورهای ابتلا به افسردگی شامل ژنتیک، محیط، اثرات اجتماعی ودرمانی میباشند. مطالعات پیشین نشان داده است که افسردگی خود می تواند باعث افزایش زمان بستری بیماران در بیمارستان شود، در نتیجه درمان افسردگی می تواند به بهبود سریعتر بیماران کمک کند. همچنین در مطالعات بالینی اخیر به این نتیجه رسیده اند که اضطراب با بهبود سریعتر بیماران ارتباطی مستقیم دارد. گروه تحت مطالعه شامل 250نفر از بین بیماران بستری یا بیماران بستری در مدت 6ماه دربخش عفونی بیمارستان افضلی پور با رنج سنی 16-55 سال هستند.بیماران باید هیچ گونه بیماری زمینه ای و پیشین روانی نداشته باشند و هوشیار باشند و شدت بیماری آنها وخیم نباشد. در قسمت اول مطالعه، نوع مطالعه cross-sectional است. اثر میزان و طریقه تجویز داروها و همچنین تعداد دفعات تجویز را بر میزان افسردگی و اضطراب بیماران بررسی می کنیم. در روز دوم یا سوم بستری پرسشنامه افسردگی و اضطرابHospital Anxiety and Depression Scale (HADS) توسط بیمار پر میشود در قسمت دوم طرح که نوع مطالعه clinical trial است، به صورت بلوک های تصادفی از بیمارانی که به مطالعه وارد شده اند، عده ای تحت مشاوره دارویی یک داروساز بالینی قرار گرفته و سپس به بررسی اثر حضور یک داروساز بالینی بر میزان افسردگی و اضطراب بیماران میپردازیم که از متد T-test استفاده میکنیم.

دانشگاه عیوم پزشکی کرمان