مقایسه ی تاثیر تجویز وریدی دکس مدتومیدین و مپریدین در درمان لرز پس از بی حسی نخاعی در جراحی سزارین

تعیین تاثیر تجویز وریدی دکس مدتومیدین و مپریدین در درمان لرز پس از بی حسی نخاعی در جراحی سزارین

این کارآزمایی بالینی تصادفی شده, دوسویه کور با گروههای موازی وفاز2-3 بر روی 246 بیمار باردار 18 تا 46 ساله کاندید سزارین تحت بیحسی نخاعی که دچار لرز پس از بیحسی میشوند انجام خواهد شد وبرای تصادفی سازی از بلوک راندومیزاسیون استفاده میشود.

پس ازانجام بیحسی نخاعی و اطمینان یافتن از رسیدن سطح بیحسی به T4همه بیماران پرپ شده وبا دولایه از شانهای جراحی پوشانده شده و عمل جراحی شروع خواهد شد. درتمام طول عمل جراحی وریکاوری بیماران از نظر وجود لرز بررسی وچک خواهند شد. در صورت ایجاد لرز , بیماران گروهA , داروی مپریدین0.5mg/kg و بیماران گروهB , داروی دکس مدتومیدین 0.5ug/kg با حجم کلی 20میلی لیتر را پس از کلامپ بندناف در طی 10 دقیقه بصورت وریدی دریافت خواهندکرد. سپس شدت لرز, فشارخون, ضربان قلب, اشباع اکسیژن خون شریانی و نمره سداسیون در فواصل 5 ,10, 15, 20 و30 دقیقه پس از تجویز داروها اندازه گیری خواهد شد.ضمنا تهوع و استفراغ و سرگیجه نیز بررسی میشود.

شرایط ورود به مطالعه: رضایت آگاهانه برای شرکت در مطالعه; 18 تا 46 ساله; بیماران باردار دارای لرز پس از بیحسی نخاعی شرایط خروج از مطالعه: انصراف از ادامه طرح; بيماري های قلبی‌ و ريوي‌ ; اکلامپسی و پره اکلامپسی; کنترااندیکاسیونهای بیحسی نخاعی; سابقه تشنج یا پارکینسون; ترانسفوزیون حین عمل; سابقه مصرف داروهای سداتیو و وازودیلاتور; اختلال عملکرد سیستم اتونوم; آلرژی به داروها.

پس از انجام بیحسی نخاعی وشروع عمل جراحی, در صورت وجود لرز, بیماران بطور تصادفی در یکی از دو گروه مپریدین ودکس مدتومیدین قرارداده میشوند.

شدت لرز پس از بیحسی نخاعی

در این مطالعه از روش بلوکهای تصادفی (Block Randomization) چهارتایی استفاده خواهيم نمود. براي اين منظور، چهار برگه كاغذي تهيه مينماييم. بر روي دو برگه حرف A و بر روي دو برگه دیگر حرف B را مينويسيم. برگه ها را با هم مخلوط نموده و در كشو ميز قرار ميدهيم. با مراجعه ي هر يك از بيماران واجد شرايط، يكي از برگه ها را به صورت تصادفي بيرون كشيده و بر اساس این برگه بیرون کشیده شده A یا B باشد به يكي از دو گروه دکس مدتومیدین و مپریدین اختصاص داده خواهد شد. پس از بیرون کشیده شدن تصادفی هر چهار برگه، مجدداً همه برگه ها به کشو برگردانده شده و مجددا عمل فوق برای چهار بیمار بعدی تا رسیدن به حجم نمونه مورد نظر ادامه داده خواهد شد.

پس از انجام بیحسی نخاعی و شروع عمل جراحی و تولد نوزاد. در صورتیکه بیمار دچار لرز شود بصورت تصادفی در یکی از دو گروه AوB قرار گرفته و یکی از داروهای دکس مدتومیدین و مپریدین را که در سرنگهایی با حجم وشکل یکسان تهیه وبا برچسب هایAو Bنامگذاری شده توسط پرستار بیهوشی که در جمع آوری و یا ثبت داده ها دخالتی ندارد دریافت خواهد کرد.