بررسی اثربخشی آموزش به بیمار مبتنی بر واقعیت افزوده بر کیفیت تست اسپیرومتری بیماران تنفسی

هدف از این مطالعه، مقایسه تاثیر آموزش چهره به چهره و آموزش بر اساس واقعیت افزوده، بر کیفیت تست اسپیرومتری بیماران ریوی می باشد.

مطالعه نیمه تجربی، دو سویه کور، تصادفی شده، بر روی 80 بیمار

پس از گذراندن مرحله آموزش، بیماران برای انجام تست به اتاق تست واحد اسپیرومتری وارد می‌شود. فرم ارزیابی طول مدت انجام تست و دفعات تکرار آن توسط پرستار تکمیل می‌شود. پرسش‌نامه اضطراب بیمار در هر دو گروه مداخله و کنترل توسط اینترن تکمیل می‌شود. بعد از انجام پروسیجر، پزشک متخصص ریه، قابلیت تفسیر انجام تست را ارزیابی می‌کند. محتوای آموزشی تهیه شده جهت آموزش به بیمار، شامل توضیحات مختصر در خصوص بیماری‌های تنفسی، معرفی تست اسپیرومتری و روند صحیح انجام آن و اشتباهات شایعی که از سوی بیماران منجر به خطا در نتایج تست می‌شود، است.

از بین افراد دارای اندیکاسیون‌های ارزیابی وضعیت حجم‌های ریوی، افراد دارای گوشی هوشمند به این مطالعه وارد می‌شوند.

بیماران به دو گروه تقسیم شده و گروه اول، آموزش روتین را توسط پرستار واحد به صورت چهره به چهره دریافت می‌کنند. گروه دوم محتوای آموزشی واقعیت افزوده را بر روی تلفن همراه خود مشاهده می‌کنند.

طول مدت انجام تست اسپیرومتری؛ دفعات تکرار تست اسپیرومتری؛ قابلیت تفسیرشوندگی نتایج اسپیرومتری؛ نمره اضطراب

تصادفی سازی ساده به صورت فردی صورت خواهد گرفت. از تاریخ شروع نمونه گیری، به تمام افرادی که به مرکز درمانی مراجعه می کنند توضیحات مختصری از طرح داده می شود و در صورت تمایل به شرکت در طرح، پاکت مهر و موم شده ای را که به صورت تصادفی از میان 80 پاکت انتخاب شده است را به افراد می دهیم. درون 40 پاکت نوشته شده است گروه مداخله و درون 40 پاکت دیگر نوشته شده است گروه کنترل. نمونه گیری تا زمانی ادامه پیدا می کند که 80 نفر وارد مطالعه شوند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد