تاثیر برنامه آموزشی مراقبت از خود بر شدت علائم و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر

پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی دو گروهی با هدف تعیین تاثیر برنامه آموزشی مراقبت از خود بر شدت علائم و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر می باشد. جامعه پژوهش، کلیه بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر مراجعه کننده به کلینیک تخصصی گوارش در اراک می باشد. معیارهای ورود شامل سن 18 الی 65 سال، توانایی خواندن جزوه آموزشی، توانایی تکمیل پرسشنامه، تشخیص IBS بر اساس معیار Rome III می باشد و بیمارانی که علائم آنان در طیف خفیف تا متوسط باشد وارد مطالعه می شوند. معیارهای خروج شامل تشخیص هرگونه بیماری جسمی در طول مطالعه که علائمی مشابه با علائم سندرم روده تحریک پذیر داشته باشد و نیزعدم همکاری لازم بیمار است. اختصاص بیماران در دو گروه به صورت تصادفی انجام می گیرد. تعداد نمونه لازم در هر گروه بر اساس فرمول حجم نمونه 44 نفر تعیین شد که با 10% ریزش 50 نفر در هر گروه جمعا 100 بیمار تعیین شد. از بیماران رضایت نامه کتبی آگاهانه گرفته می شود. بیماران هر دو گروه، درمان معمول سندرم روده تحریک پذیر به وسیله متخصص گوارش را دریافت می کنند، ولی گروه مداخله علاوه بر درمان معمول تحت برنامه آموزشی مراقبت از خود قرار می گیرد. کیفیت زندگی بیماران و شدت علائم با استفاده از ابزارهای استاندارد IBS-QOL و IBS-SSS در دو مرحله قبل و هشت هفته بعد از کارآزمایی بالینی در دو گروه آزمون و کنترل سنجیده می شود.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي تهران