بررسی تاثیر بازتوانی ریه بر کیفیت زندگی و تحمل فعالیت بیماران مزمن انسدادی ریه

هدف: تعیین تاثير برنامه بازتواني ريه بر کیفیت زندگی و تحمل فعاليت در مبتلايان به بيماري مزمن انسدادي ريه. نوع مطالعه: کارازمایی بالینی، موازی، بدون کورسازی، نمونه گیری به روش آسان، استفاده از تخصیص تصادفی برای مشخص کردن ترتیب قرار گرفتن بیمار در شرایط مداخله و کنترل. معیارهای ورود: 1) كمتر از 75 سال سن داشته باشند. 2) سواد خواندن و نوشتن داشته باشند. 3) سلامت بینایی و شنوایی داشته باشند. 4) امكان برقراري تماس تلفني مستقيم با منزل بيمار وجود داشته باشد. معیارهای خروج: 1) در طول مطالعه وارد مرحله حاد و شديد شود یا بیمار فوت کند. 2) بيمار دچار محدوديت جسمي جديدي شود كه مانع تبعيت وي از برنامه ورزشي گردد. 3) در صورتي كه بيمار دو جلسه از تمرينات ورزشي و تنفسي را انجام ندهد. 4) در صورتي كه بيمار در طول يك هفته توصيه هاي تغذيه اي را به كار نبرد. تعداد بیماران شرکت کننده در این مطالعه 60 بيمار مبتلا بيماري مزمن انسدادي ريه مراجعه كننده به بیمارستان¬های فیروزگر و امام خمینی (ره) مي باشند كه به صورت تصادفی در دو گروه (كنترل = 30 و تجربه= 30) قرار گرفتند. گروه كنترل مراقبت معمول را دريافت نمودند و گروه تجربه علاوه بر دريافت مراقبت معمول در برنامه بازتواني ريه بمدت 8 هفته شركت کردند. سپس پيگيري تلفنی برنامه بازتواني در منزل به صورت یکبار در هفته انجام شد. پیامد مورد انتظار در این مطالعه، افزایش کیفیت زندگی و تحمل فعالیت در شرایط مداخله نسبت به کنترل است.

معاونت پژوهشی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران